اگر زمام او را محكم به طرف خود بكشد ، مركب چموش ، مرتب سر را اين طرف و آن طرف مىكشاند و بينىاش پاره مىشود و اگر مهارش را رها كند با چموشى ، خود را در پرتگاه قرار مىدهد و او قدرت حفظ آن را ندارد . زمانى گفته مىشود : « اشنق النّاقة » كه به وسيلهء مهار ، سر شتر را به طرف خود بكشد و بالا آورد و « شنقها » نيز گفته شده است . اين را « ابن سكّيت » در « اصلاح المنطق » گفته است . اين كه امام ( ع ) فرموده است : « اشنق لها » و نگفته است « اشنقها » براى اين است كه آن را در مقابل « اسلس لها » قرار داده ، گويا امام ( ع ) فرموده است : اگر سر مركب را بالا آورد يعنى با مهار آن را نگه دارد ( بينىاش پاره مىشود ) » ( قال الشّريف رضى اللّه عنه : قوله عليه السّلام « كراكب الصّعبة ان اشنق لها خرم و ان اسلس لها تقحّم » يريد انّه اذا شدّد عليها فى جذب الزّمام و هى تنازعه رأسها خرم انفها و ان ارخى لها شيئا مع صعوبتها تقحّمت به فلم يملكها يقال « اشنق النّاقة » اذا جذب رأسها بالزّمام فرفعه و « شنقها » ايضا ، ذكر ذلك « ابن السّكّيت » فى « اصلاح المنطق » و انّما قال « اشنق لها » و لم يقل « اشنقها » لانّه جعله فى مقابلة قوله « اسلس لها » فكانّه ( ع ) قال : ان رفع لها رأسها بمعنى امسكه عليها بالزّمام ) . نكته‌ها 1 - پاسخ به يك سؤال ممكن است گفته شود : بنا بر عقيدهء « اماميّه » و پيروان مكتب اهل البيت - عليهم السلام - امام ، منصوب از طرف خداوند به وسيلهء پيامبر ( ص ) است نه منتخب از سوى مردم ، در حالى كه تعبيرات بالا كه مىفرمايد : اگر چنين و چنان نبود من هرگز خلافت را نمىپذيرفتم و از آن صرف نظر مىكردم ، تناسب با