هوس و شياطين بودن گرديد ، سبب شد كه خداوند ، پيامبران بسيارى را با مسئوليت‌هاى بسيارى سنگين به سوى جامعهء بشريّت بفرستد كه در بخش آيندهء كلام امام ( ع ) ، هم به مسئوليت‌هاى آنها و هم به ويژگيهاى اخلاقى و عملى آنان اشاره شده است . سپس به فلسفهء بعثت انبيا اشاره فرموده ، مىگويد : « پس خداوند پيامبرانش را در ميان انسانها مبعوث كرد و رسولان خود را پى در پى به سوى آنان فرستاد تا پيمان فطرت را از آنان مطالبه كنند و نعمتهاى فراموش شدهء الهى را به آنان يادآورى نمايند و با ابلاغ دستورهاى خدا ، حجّت را بر آنها تمام نمايند و گنجهاى پنهانى عقلها را براى آنان آشكار سازند » ( فبعث فيهم رسله و واتر اليهم ! « 1 » انبيائه ليستادوهم ميثاق فطرته و يذكّروهم منسيّ نعمته و يحتجّوا عليهم بالتّبليغ و يثيروا لهم دفائن العقول ) . در اين جا امام ( ع ) به چهار هدف عمده در مورد بعثت انبيا اشاره فرموده است : نخست مطالبهء پيمان فطرت . گفتيم خداوند ، معارف توحيدى را در سرشت انسان قرار داده و هر انسانى اگر با اين فطرت دست نخورده ، پرورش يابد و آموزشهاى نادرست ، او را منحرف نسازد و پدران و مادران مشرك ، روح او را آلوده نكنند به طور طبيعى و فطرى يگانه‌پرست خواهد بود و در سايهء اين فطرت توحيدى به نيكيها و حق و عدالت پايبند خواهد بود ، پيامبران مىآيند تا انسانهاى منحرف شده را به فطرت توحيدى باز گردانند .

--> ( 1 ) « واتر » از مادّهء « وتر » گرفته شده كه به معناى فرد در مقابل شفع ( زوج ) مىباشد و در اين جا به معنى واحد است يعنى پيامبران يكى بعد از ديگرى براى هدايت خلق خدا آمدند . و بعضى گفته‌اند اين تعبير به معناى پشت سر هم قرار گرفتن با فاصله است مثلا گفته مىشود : « واتر ما عليه من الصّوم ، يعنى يك روز روزه گرفت و يك روز افطار كرد » در مقابل « متدارك » كه پشت سر هم قرار گرفتن بدون فاصله است .