دوّم اين كه : نعمتهاى فراموش شدهء الهى را به ياد او آورند ، چرا كه در وجود انسان نعمتهاى مادّى و معنوى بسيار است كه اگر از آن به خوبى بهره‌گيرى كند مىتواند كاخ سعادت خود را بر پايهء آنها بنا نمايد ، ولى فراموش شدن اين نعمتها ، سبب از دست رفتن آنها مىشود ، درست همانند باغبانى كه نه از آبهاى موجود باغ براى آبيارى استفاده مىكند و نه از ميوه‌هاى درختانش به موقع مىچيند . هر گاه كسى بيايد و اين نعمتهاى فراموش شده را به خاطر او بياورد ، بزرگترين خدمت را به او كرده است و انبيا چنين بوده‌اند . سوّم اين كه : از طريق استدلالات عقلى ( علاوه بر مسائل فطرى ) بر آنها اتمام حجّت كنند و تعليمات آسمانى و فرمانهاى الهى را به او برسانند . چهارم اين كه : گنجينه‌هاى دانش كه در درون عقلها نهفته است براى او آشكار سازند چرا كه دست قدرت پروردگار ، گنجينه‌هاى بسيار عظيم و گرانبها در درون عقل آدمى نهاده كه اگر كشف و آشكار شوند جهشى عظيم در علوم و دانشها و معارف حاصل مىشود ، ولى غفلت و تعليمات غلط و گناهان و آلودگيهاى اخلاقى ، پرده‌هايى بر آن مىافكند و آن را مستور مىسازد . پيامبران اين حجابها را بر مىگيرند و آن گنجينه‌ها را آشكار مىكنند . سپس به پنجمين هدف ، پرداخته و نشان دادن آيات الهى را از سوى پيامبران در عالم آفرينش به انسان يادآور مىشود ، مىفرمايد : « ( و هدف اين بود كه ) آيات قدرت خدا را به آنان نشان دهند » ( و يروهم آيات المقدرة ) و بعد به شرح اين آيات پرداخته ، مىفرمايد از جمله : « سقف بر افراشتهء آسمان كه بر فراز آنها قرار گرفته . و اين گاهوارهء زمين كه در زير پاى آنها نهاده . و آن وسايل زندگى كه حيات را به آنها مىبخشد .