و دار السّلام و دار القرار و جنّة عرضها السّموات و الارض » آمده است . « 1 » در اين كه وجود فرشتگان حافظ اعمال چه فايده‌اى دارد ، گاه گفته مىشود فايدهء آنان اين است كه انسانها احساس مسئوليت بيشتر و مراقبت‌هاى نزديكترى كنند و در اعمال و رفتار خويش هوشيارتر باشند . چرا كه هدف همهء اينها تربيت انسان و جلوگيرى از انحراف و زشتكاريهاى اوست . سپس به مجموعهء چهارم از فرشتگان بزرگ كه حاملان عرش الهى هستند اشاره كرده ، مىفرمايد : « گروهى از آنان ( آن قدر عظيم و بزرگند كه ) پاهايشان در طبقات پايين زمين ، ثابت و گردنهايشان از آسمان بالا ، گذشته است و اركان وجود و پيكرشان از كرانه‌هاى جهان بيرون رفته و شانه‌هاى آنها براى حفظ پايه‌هاى عرش خدا آماده و متناسب است » ( و منهم الثّابتة فى الارضين السّفلى اقدامهم و المارقة من السّماء العليا اعناقهم و الخارجة من الاقطار اركانهم و المناسبة لقوائم العرش اكتافهم ) . آن گاه به بيان اوصافى از آنها پرداخته ، مىافزايد : « چشمهاى آنها در برابر عرش او فرو افتاده و در زير آن بالهاى خود را به خود پيچيده و ميان آنها و كسانى كه در مراتب پايين‌ترند ، حجابهاى عزّت و پرده‌هاى قدرت زده شده است » ( ناكسة « 2 » دونه ابصارهم متلفّعون « 3 » تحته باجنحتهم مضروبة بينهم و بين من دونهم

--> ( 1 ) شرح نهج البلاغهء ابن ميثم ، جلد اوّل ، صفحهء 158 و شرح نهج البلاغهء مرحوم ميرزا حبيب اللّه خويى ، جلد دوّم ، صفحهء 26 . ( 2 ) « ناكسة » از ماده « نكس » ( بر وزن عكس ) به معناى وارونه كردن و زير و رو نمودن است لذا به تولّد فرزندى كه با پا متولّد مىگردد « منكوس » مىگويند و به چوبهاى تير كه سر آن را قطع مىكنند و آن را سر و ته مىكنند « نكس » گفته مىشود . ( 3 ) « متلفّعون » از مادّهء « لفع » ( بر وزن نفع ) به معناى شامل شدن چيزى و پيچيدن به آن است ، از اين رو هنگامى كه زن ، چادر خود را به خود بپيچد « تلفّعت المرأة » گفته مىشود .