حجب العزّة و استار القدرة ) . سپس به توصيف بيشترى پرداخته ، مىفرمايد : « ( سطح معرفت و شناخت آنها به قدرى بالاست كه ) هرگز پروردگار خود را با نيروى وهم به تصوير نمىكشند و صفات مخلوقات را بر او جارى نمىسازند . هرگز او را در مكانى محدود نمىكنند و با نظاير و امثال ، به او اشاره نمىنمايند » ( لا يتوهّمون ربّهم بالتّصوير و لا يجرون عليه صفات المصنوعين و لا يحدّونه بالاماكن و لا يشيرون اليه بالنّظائر « 1 » ) . آرى قدرت آنها قدرت جسمانى نيست بلكه از قدرت فوق العادهء روحانى برخوردارند كه هيچ كس به مقام آنها راه پيدا نمىكند و به همين دليل شايستگى حمل عرش الهى را پيدا كرده‌اند . در واقع ، آنها عاليترين مقام توحيد را پيدا كرده‌اند مقامى كه شايسته است ، سرمشق براى همهء بندگان الهى ، مخصوصا انسانهاى برجسته باشد . آنها هيچ شبيه و مانند و نظير و مثالى براى خداوند قائل نيستند و هيچ محدوديّتى در بارهء ذات پاك و صفاتش نمىشناسند حتّى او را برتر از خيال و قياس و گمان و وهم مىدانند ، چرا كه هر چه به تصوّر انسان يا فرشته‌اى در آيد مخلوق اوست و خداوند برتر از آن است كه مخلوق باشد . در اين كه منظور از « عرش » چيست و حاملان عرش الهى چه مىكنند و عظمتى كه در اين جمله‌ها آمده چه مفهومى دارد ، مطالبى در بحث نكته‌ها خواهد آمد . نكته‌ها 1 - ملائكه چگونه‌اند ؟ ! در آيات قرآن مجيد ، بحثهاى فراوانى در بارهء ملائكه و فرشتگان و صفات و ويژگيها و اعمال و افعال و مأموريتهاى مختلف آنان ديده مىشود كه اگر

--> ( 1 ) « نظائر » جمع « نظير » به معناى مثل است .