بخش ششم فاجرى فيها ماء متلاطما تيّاره متراكما زخّاره ، حمله على متن الرّيح العاصفة و الزّعزع القاصفة ، فامرها بردّه ، و سلّطها على شدّه ، و قرنها الى حدّه ، الهواء من تحتها فتيق ، و الماء من فوقها دفيق . ترجمه سپس خداوند در آن ( فضاى عظيم ) آبى جارى ساخت كه امواج متلاطم و متراكم داشت و آن را بر پشت تندبادى شديد و طوفانى كوبنده و شكننده سوار كرد سپس باد را به بازگرداندن آن امواج فرمان داد و بر نگهداريش مسلّط ساخت و تا حدّى كه لازم بود ، آن دو را با هم مقرون ساخت ، فضاى خالى در زير آن گشوده شده بود و آب در بالاى آن در حركت سريع قرار داشت . شرح و تفسير نخستين مخلوق ، آب بود آنچه از كلمات مولا امير مؤمنان على ( ع ) در اين بخش از كلماتش و بخش آينده ، در توضيح چگونگى پيدايش جهان استفاده مىشود ، اين است كه خداوند در آغاز ، آب - يا به تعبير ديگر - مايعى همانند آب آفريد و آن را بر پشت تندبادى سوار كرد ، اين تندباد مأمور بود آن مايع را كاملا حفظ كند و از پراكندگى آن