[ جلد دوم ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ پيشگفتار أثنى على الله احسن الثناء ، و احمده فى السّراء و الضّراء ، و الصلاة و السلام على رسوله خير الورى ، محمّد ( صلى الله عليه و آله ) و آله افضل الاوصياء ، و لعنة الله على اعدائهم اجمعين ، من الآن الى قيام الدين . ضرورت دانستن و فراگيرى ، و سپس عمل به احكام شرعى و فروعات فقهى ، كه هر روزه در تمام زواياى زندگى با آن سر و كار داريم ، امرى روشن و بديهى است ؛ امّا متأسّفانه اين « ضرورت » در بسيارى از موارد گويا « باور » نشده است و طبيعتاً هنگامى كه انسان « نياز » خود را « باور » نكند ، براى تحصيل آن اقدامى نمىكند ، همان گونه كه اگر شخص بيمار ، بيمارى خود را باور نكند به سراغ درمان آن نمىرود ، و از اين رهگذر چه بسا متحمّل ضررهاى جسمى و روحى و مادّى و معنوى فراوانى مىگردد ؛ بلكه گاهى تمام هستى خود را از دست مىدهد و تسليم مرگ مىگردد . ناآگاهى از احكام و مسائل شرعى ، گاهى باعث از بين رفتن يك عمر طاعت و عبادت انسان مىگردد ، و برخى از اوقات موجب به زحمت افتادن و تلخ شدن زندگى خودِ شخص و ديگران مىگردد ، و در پاره‌اى از موارد بنيان خانواده‌اى را متلاشى مىكند ! به گونه‌اى كه هيچ راهى جز جدايى زن و شوهر براى آن ديده نمىشود ؛ در حالى كه اگر قبلًا از حكم شرعى آن اطّلاع داشتند ، به چنين سرنوشتى دچار نمىگشتند .