همان گونه كه بسيارى بر اثر ناآگاهى از اين احكام نورانى اسلام به راحتى به حرام مىافتند و گوشت و پوست خود و ديگر اعضاى خانواده را آلوده به آن مىكنند و به همين جهت از بسيارى از بركات معنوى محروم مىگردند . در حالى كه با دانستن يك مسأله شرعى مىتوان از محيط ظلمانى حرام به حريم نورانى حلال منتقل شد . چه كسانى مقصّرند ؟ راستى چه كسانى مقصّرند ؟ چرا در يك جامعه اسلامى بايد چنين حوادث تلخى رخ دهد ؟ چگونه مىتوان پذيرفت كه برخى از مردم با ساده‌ترين مسائل شرعى خود آشنا نباشند ؟ بايد اعتراف كرد كه ما طلّاب و روحانيّون ، كه وظيفه خطير و بسيار با ارزش تبيين احكام الهى را داريم ، شايد در اين جهت بىتقصير نباشيم و امكان دارد در بعضى موارد اين وظيفه مهم را به فراموشى سپرده باشيم ! و متأسّفانه عدّه‌اى ، هرچند كم ، اين عبادت بزرگ را دون شأن خود مىدانند ! و اين راستى عجيب است . البتّه گروهى از مكلّفين نيز در اين راستا بىتقصير نيستند و كوتاهى آنها نيز قابل انكار نيست ؛ ولى همان گونه كه گذشت ، كوتاهى مردم غالباً به اين مطلب برمىگردد كه احساس نياز نمىكنند . ارزش فوق‌العاده تعليم و تعلّم احكام شرعى براى روشن شدن ارزش اين كار مهم و سرنوشت‌ساز ( فراگيرى احكام و مسائل شرعى ) و اجر و قرب فراوانى كه براى بيان‌كننده اين احكام نورانى و مسائل شرعى و شنونده آن وجود دارد ، كافى است در روايتى كه از وجود مقدّس حضرت صدّيقه كبرى ، فاطمه زهرا ( عليها السلام ) به ما رسيده است ، توجّه و دقّت لازم را بنماييم :