اهميت آيات فوق در احاديث و روايات اهميت بسزائى به اين آيات داده شده است : « عطاء بن ابى رياح » گويد : روزى نزد عايشه رفتم از او پرسيدم ، شگفت انگيزترين چيزى كه در عمرت از پيامبر اسلام ( صلى الله عليه وآله ) ديدى چه بود ؟ او گفت : كار پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) همه شگفت‌انگيز بود ، ولى از همه عجيب‌تر اين كه شبى از شبها كه پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) در منزل من بود به استراحت پرداخت ، هنوز آرام نگرفته بود كه از جا برخاست و لباس پوشيد و وضو گرفت و به نماز ايستاد ، و آن قدر در حال نماز و در جذبه خاص الهى اشك ريخت ، كه جلو لباسش از اشك چشمش تر شد ، سپس سر به سجده نهاد ، و چندان گريست كه زمين از اشك چشمش‌تر شد ، و همچنان تا طلوع صبح منقلب و گريان بود ، هنگامى كه « بلال » او را به نماز صبح خواند ، پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) را گريان ديد ، عرض كرد چرا چنين گريانيد ؟ ! شما كه مشمول لطف خدا هستيد ؟ فرمود : « افَلا اكُونُ لِلّهِ عَبْداً شَكوراً . . . » : « آيا نبايد بنده شكرگزار خدا باشم ؟ » چرا نگريم خداوند در شبى كه گذشت آيات تكان دهنده‌اى بر من نازل كرده است ، و سپس شروع به خواندن پنج آيه فوق كرد . و در پايان فرمود : « وِيْلٌ لِمَنْ قَرأها و لم يتفَكّر فيها » : « واى به حال آن كسى كه آنها را بخواند ولى در آنها نينديشد » . « 1 » جمله اخير كه افراد را با تأكيد فراوان به تفكر هنگام تلاوت اين آيات امر مىكند ، در روايات متعددى به عبارات گوناگون نقل شده است . از امام على ( عليه السلام ) نيز نقل شده كه پيامبر خدا ( صلى الله عليه وآله ) هرگاه براى نماز شب برمىخاست ، نخست مسواك زده و سپس نظر به آسمان مىافكند و اين آيات را زمزمه مىكرد ، « 2 » و

--> ( 1 ) . تفسير ابوالفتوح رازى ، ذيل همين آيات . ( 2 ) . تفسير نور الثقلين و مجمع البيان . .