آن زاهد باش و براى آن كار مكن ( هدف را آخرت قرار بده ! ) « 1 » » آرى به فرموده مولى على ( عليه السلام ) هر كس همت خود را براى آخرت قرار داد ، به آرزوى خود رسيد « مَنْ جعل كلّ همّه لَاخرته ظفر بالمأمول » و هر كس براى دنيا و به قصد دنيا فعاليت كرد دچار خسارت شد . « 2 » مرحوم الهى ، در ذيل « نفسه منه فى عناء و الناس منه فى راحة » چنين گويد : به خلق آسايش آرد خويش را رنج * كه جويد در خراب خويشتن گنج تو نيز ايجان چو مردان وفا كيش * جهان را نوش باش و خويش را نيش ( الهى ) جهد كن تا مىتوانى * كه مردم را به آسايش رسانى و در ذيل « اتعب نفسه لاخرته » گويد : كشد رنج سفر آن جان آگاه * كه يابد ملك جاويدان در اين راه تن آسائى رها كرد آن دل آزاد * كه آسايد در اقليم روان شاد فرو ماندن به چاه تن‌پرستى * روان را جاودان دارد به پستى * * * دو روزى رنج بر دَرِ دانش و دين * پرستش كن وصال دوست بگزين سفرگاهيست گيتى ، باش هشيار * كز اينجا رفت بايد تا بَر يار ترا رنج سفرگر باشدت هوش * به منزل چون رسى گردد فراموش نماند رنج و ماند شادمانى * در آن دولت‌سراى جاودانى و در ذيل « و اراح الناس من نفسه » گويد : ز رنج آرد به راحت مردمان را * نشاند فتنه دور زمان را همه راحت بود بر خلق بىرنج * وجودش خلق را شاديست چون گنج بكوش اى جان كه بر بيگانه و خويش * وجودت نوش شايد بود نِى نيش

--> ( 1 ) . غررالحكم ( ميزان الحكمه ، جلد 1 ، بحث آخرت ، صفحات 31 تا 40 ) . ( 2 ) . غررالحكم ( ميزان الحكمه ، جلد 1 ، بحث آخرت ، صفحات 31 تا 40 ) . .