مرد عامى چون زكار آگاه نيست * گه مر او را صبر هست و گاه نيست در بلا صابر شده مردان خاص * لكن از درگاه حق جسته خلاص خاص خاص از كار خود پرداخته * با بد و نيك دو عالم ساخته راحت از ميلى گرفته در بلا * بى تغير گفته غم را مرحبا صبر بايد در همه رنج و بلا * تا به ملك فقر گردى پادشا صبر را برحسب حالات صابران و نحوه صبر آنها به چند قسم تقسيم كرده‌اند : صبر للّه ، صبر فى اللّه ، صبر مع الله ، صبر عن اللّه ، صبر باللّه . 1 - صبر للّه : عبارت از حبس نفس از جزع است در موقع وقوع در امرى مكروه ، يا موقع فوت شدن امرى مطلوب . 2 - صبر فى اللّه : ثبات و استقامت در راه حق متعال است به جهت تحمّل بليات ، ترك لذّات ، و دفع موانع . 3 - صبر مع اللّه : صبر اهل دل و حضور است كه در وقت بروز موانع و ظهور آثار نفس براى آنان پيش مىآيد . 4 - صبر عن اللّه : به دو قسمت تقسيم شده ، يكى اختصاص به فسّاق دارد ، يكى اختصاص به عشّاق ، در قسم اول حكايت از بُعد و دورى مىكند ، در قسم دوم حكايت از قرب . در معنى اول هر چه فاسق بر فسقش صبورتر باشد ، بد حال‌تر است ، در معنى دوم هر چه عاشق صبورتر باشد ، مقرّبتر است ، صبر در معنى اول مربوط به اهل جفا و حجاب است و در معنى دوم مربوط به اهل عيان و مشاهده . 5 - صبر باللّه : صبر موحدين و صبر اهل تمكين است كه در مقام استقامت در امر حق متعال پيش مىآيد . خواجه عبدالله انصارى مىگويد : صبر عبارتست از حبس نفس از جزع