بنده خاص خدا ، زندگيش در رنج است * بهر او ، جام شراب اجلش جام شفاست شب كه سر مىنهد آشفته به بالين ، گوئى * صبح فرداست ، كه غوغاى قيامت برپاست ترسَمَت فرصت توفيق به فردا ندهند * بارى ، امروز كن آن توبه كه طوق فرداست در سكوت ابدى وحشت گورستان بين * گوئى از هر طرفش ناله و فرياد به پاست كه هَلّا ، روى زمين پاى به غفلت ننهيد * كه سر پادشهان زير كف پاى شماست « 1 » فرق منزل تفكّر و تذكّر : بدان كه تذكّر از نتائج تفكّر است ، و از همين روى منزل تفكّر را بر منزل تذكّر مقدّم دانسته‌اند . خواجه عبداللّه انصارى اين عارف بزرگ مىفرمايد : « التَّذَكُر فَوقَ التّفكر فَانّ التّفكر طَلَبٌ و التّذكّر وُجُودٌ » : « تذكّر فوق تفكّر است ، زيرا كه تفكّر طلب محبوب است و تذكّر ، حصول مطلوب » . تا انسان در سختى طلب ، و رنج جستجو است از مطلوب محجوب است و وقتى به وصال محبوب رسيد آرام مىگيرد . معرفت و تذكّر از تفكّر صحيح پديدار مىشود . از اين رو فرمودند ، يك ساعت تفكّر بهتر از هفتاد سال عبادت است ، چه بسا يك ساعت تفكّر دريچه‌هائى از معارف به روى مالك بگشايد كه عبادت هفتاد سال نگشايد ، يا انسان را چنان متذكر محبوب نمايد كه از مشقت‌ها و زحمت‌هاى چندين

--> ( 1 ) . همان مدرك ، صفحه 182 . .