و در صحيفه سجاديه امام زين‌العابدين ( عليه السلام ) مىفرمايد : « اللّهُمَ صَلّ على مُحَمّد و آل محمد و اكْفِنا طُولَ الامَل و قَصِّره عنّا العَمَل حتّى لا نُؤَمِّل استِتْمام ساعةِ بعد ساعة و لا استيفاءَ يوم بعد يوم و لا اتّصال نفس و لا لحوق قَدَم بَقَدَم و سَلّمنا من غروره و أمنّا مِنْ شُروره » ؛ « خدايا بر محمد و آل محمد درود فرست و طول آرزو را از ما كفايت فرما ( و ما را بىنياز از اميدهاى طولانى قرار ده ) و آن را با صداقت در عمل كوتاه كن ، تا اين كه آرزوى تمام كردن ساعتى بعد از ساعتى و گذراندن روزى بعد از روزى و اتّصال نفسى به نفسى و ملحق كردن قدمى به قدمى را نداشته باشيم و ما را از فريب آرزوهاى طولانى سالم و از شرورش ايمن بگردان » . « 1 » اين امامى كه داراى مقام عصمت است اين‌گونه در خانه خدا راز و نياز مىكند ، كى مىشود كه ما دعا كردن را هم از اينان ياد گيريم و مثل آنكه هشتاد سال از عمرش گذشته و هنوز در كنار خانه خدا دست بلند مىكند فلان خانه را نصيبم گردان و خانه‌ام كوچك است بزرگ گردان و وضع ماليم را بهتر از اين گردان ، نباشيم ، اى انسان عمرت رفت دعا مكن خدا به تو بدهد ، دعا كن از تو بگيرد ، شقاوت و حسادت و تكبر و رذائل اخلاقى و به ويژه طولانى بودن آرزو را از تو بگيرد ، كه هر چه انسان پيرتر مىشود ، حريص‌تر و اميدهايش بيشتر مىگردد و رفع رذائل و موانع رسيدن به كمالات مقدم بر اكتساب فضائل است . در ديوان منسوب به امام على ( عليه السلام ) است : تُؤمِّلُ فى الدّنيا طويلا و لا تدرى * اذا جَنّ ليلْ هل تَعيشُ الى فَجر فَكم من صحيح مات من غير علة * و كم مريض عاش دهراً الى دهر و كم مِنْ فَتىً يمسى و يصْبحُ أمناً * و قَد نُسِجّت أكفانُه و هُوَ لا يدرى « 2 »

--> ( 1 ) . شرح نهج البلاغه خوئى ، جلد 4 ، صفحه 205 ؛ صحيفه سجاديه ، دعاى 40 . ( 2 ) . شرح نهج البلاغه خوئى ، جلد 4 ، صفحه 205 . .