عمل به عملش نكند ، موعظه و پند او از قلبها مىلغزد ، چنان كه باران از روى جسم صاف ( مثل سنگ صاف ) مىلغزد و نفوذ نمىكند » . علم كه بايد مؤثر در قلوب شود ، نفوذناپذير مىشود ، كارائى علم و نفوذپذيرى آن به عمل است . 3 - علم بى عمل نه تنها مفيد نيست ، كه دور كننده از خداوند و رحمت او نيز هست . بعضى مىگويند علم بى عمل بىفائده است ، ولى بايد گفت اى كاش چنين بود يعنى اى كاش مانند حيوان چهارپائى بود كه بر او كتاب بار است و به او ضرر نمىزند ، علم بى عمل سنگدلى و قساوت و بدبختى مىآورد و نتيجه آن دورى از رحمت الهى است . در روايتى آمده كه شخصى نزد امام زين‌العابدين ( عليه السلام ) آمد و از حضرت درباره مسائلى سؤال كرد و حضرت پاسخ گفتند ، سپس خواست سؤال از مثل همان مسائل كند ، حضرت فرمودند : « مكتوب فى الانجيل : لا تَطلُبُوا علِمَ ما لا تَعلَمون و لمّا تعمَلوا بما عَلِمتُم فَانّ العلم اذا لم يعمل به لم يَزَدْ صاحبه الّا كُفْراً و لم يَزْدَد من اللّه تعالى الّا بُعْداً » : « در انجيل نوشته شده كه دانستن آنچه نمىدانيد را طلب نكنيد ، در حالى كه هنوز به آنچه مىدانيد عمل نكرده‌ايد ، زيرا علم هنگامى كه به آن عمل نشود ، صاحبش را غير از كفر نمىافزايد ، و به غير از دورى از خداوند چيزى زياد نمىكند » . « 1 » از حضرت عيسى ( عليه السلام ) نقل شده كه فرمود : « ديدم سنگى را كه روى آن نوشته بود ، مرا برگردان ، من برگرداندم ، در پشت آن نوشته شده بود : « مَنْ لا يَعمَل بِما يَعْلَمُ مَشؤُومٌ عَلَيهِ طَلَبُ مالا يَعْلم وَ مَرْدُودٌ عَلَيه ما عَلم » : « كسى كه عمل به آنچه مىداند نكند ، طلب آنچه نمىداند براى او بدبختى است ، و آنچه مىداند بىفائده و مردود

--> ( 1 ) . بحار الانوار ، جلد 2 ، صفحه 28 ، و مقدمه معالم و ميزان الحكمه ، جلد 6 ، صفحه 503 . .