الشيخ ناصر مكارم الشيرازي

305

اخلاق اسلامى در نهج البلاغه ( خطبه متقين ) ( فارسى )

61 و 62 - توجه به باقى و زهد در فانى « قُرِّةُ عَينه فيما لا يَزُول و زَهادتُه فيما لا يَبْقى » ترجمه : روشنى چشمش در چيزى است كه زوال در آن راه ندارد ( مثل كمالات نفسانى و نعمتهاى اخروى ) و بىاعتنائى او به چيزى است كه باقى نمىماند ، و فانى شدنى است . * * * شرح : در فارسى ( قرة العين ) را به نور چشم ترجمه مىكنند و در عربى معنى كنايه‌اى دارد ، و صاحب مفردات گويد : « قَرَّتْ عينهُ » يعنى ( سُرَّت مسرور شد ) ، و به آنچه مايه خوشنودى و سرور است ، قرة العين گويند « 1 » ( از اين رو به فرزند خوب « قرة العين » گويند چون سرمايه سرور و مسرّت و الدين است و بوسيله آن گويا نور چشم آنها زياد مىشود ) . در قرآن يك مرتبه « قرة عين » آمده ، و آن در داستان حضرت موسى ( عليه السلام ) است وقتى كودك بود و به دستور فرعون از آب گرفته شد و زن فرعون به فرعون گفت : اين كودك را مكش كه مايه سرور من و تو است وَقَالَتِ امْرَأَتُ فِرْعَوْنَ قُرَّتُ عَيْن لِّي وَلَكَ

--> ( 1 ) . مفردات ، ماده « قرّ » . .