60 - پرهيزگاران در جهاد با نفس « انْ استَصْعَبَتْ عليه نَفْسُهُ فيما تَكْرَه لم يُعطِها سُؤلَها فيما تُحِبّ » ترجمه : هرگاه نفس او در انجام وظائفى كه خوش ندارد سركشى كند ، او هم از آنچه دوست دارد محرومش سازد . * * * شرح : در اين فراز مولى به مجاهدت نفسانى متقين مىپردازد كه كراهت از معاصى و شوق به حسنات دارند ، بر خلاف نفس اماره كه كراهت از حسنات و شوق به معاصى دارد . مخالفت متقين با اميال نفسانى به خاطر آگاهى آنها به اين است كه نفس دشمن‌ترين دشمنان است ( اعْدى عَدُوِّكَ نَفْسُكَ الَّتى بَينَ جَنْبَيك ) « 1 » آنها مىدانند كه دشمن به هيچ وجه خير و صلاح آنها را نمىخواهد و از اين رو با آن مبارزه مىكنند ! در روايتى از امام صادق ( عليه السلام ) آمده كه به مردى فرمودند : « اجعل قَلبك قريناً برّاً و ولداً واصلا و اجعل علمك والداً تبعه و اجعل نفسك عدوّاً تجاهده و اجعل مالك عارية تردّها » : « قلب خود را رفيق و همنشين نيك و فرزند رسيده و ( صالح )

--> ( 1 ) . مستدرك الوسائل ، جلد 2 ، صفحه 270 . .