الشيخ ناصر مكارم الشيرازي

188

اخلاق اسلامى در نهج البلاغه ( خطبه متقين ) ( فارسى )

خوكى بود ، از گوشت آن نخوريد و همچنين است ديگر مسائل اسلام . در روايات است كه « عفاف زينت فقر و تنگدستى است » « 1 » ، « كسى كه اظهار فقر كند ، قدر و ارزش خود را و شخصيت خود را ذليل كرده است » « 2 » ، « مخفى كردن فقر و امراض از جوانمردى است » « 3 » ، « خداوند فقر را امانت در نزد خلقش قرار داده ، پس كسى كه آن را پنهان كند خدا اجر روزه‌دار نمازگزار به او عنايت كند » « 4 » و « خداوند دوست دارد مؤمن را وقتى كه فقير و خويشتندار باشد » . « 5 » در اينجا به حالاتى از علماء اشاره كنم كه چگونه با زهد فقيرانه زيستند و تحمل كردند ، و وجهه خود را از دست ندادند : 1 - آقا سيد حسن قوچانى نجفى كه يكى از شاگردان عالم بزرگوار آقا سيد محمدباقر درچه‌اى ( استاد مرحوم آية اللّه العظمى بروجردى ) و شاهد وضع زندگى او نزديك بوده است ، درباره اين مرد بزرگ مىنويسد : « بسيار زحمت مىكشيد و شب و روز مشغول مطالعه و تفكر علمى بود ، در مدرسه نيم‌آور ساكن بود و در شهر منزل نداشت و زن و بچه‌اش در درچه پياز ( محل تولدش ) بودند . پنجشنبه و جمعه را به روستاى درچه پياز مىرفت و عصر جمعه نان و ماست يك هفته را به مدرسه مىآورد و تا آخر هفته در مدرسه مانند ساير طلبه‌ها مىگذراند ، سيد محمدباقر شب زنده‌دار و شوخ‌طبع بود و فقيرانه به سر مىبرد » . « 6 »

--> ( 1 ) . قال على ( عليه السلام ) : « العفاف زينة الفقر » ( بحار ، جلد 72 ، صفحه 93 - نهج‌البلاغه ، حكمت 68 ، صفحه 340 ) . ( 2 ) . « من اظهر فقره أذلّ قدره » ( غرر الحكم ) . ( 3 ) . اخفاء الفاقة و الامراض من المرّوة ( غرر الحكم ) . ( 4 ) . « انّ اللّه جعل الفقر امانة عند خلقه فمن ستره اعطاه اللّه مثل اجر الصائم القائم . . » . ( كافى ، جلد 2 ، صفحه 260 ، جزء 3 ، از رسول اللّه و صفحه 241 ، خبر 8 ، از على ( عليه السلام ) ) . ( 5 ) . « انّ اللّه يحبّ المؤمن اذا كان فقيراً متعفّفاً » ( كنز العمال ، خبر 16649 از رسول اللّه ( صلى الله عليه و آله ) ) ( اين اخبار را نيز صاحب ميزان الحكمه در جلد 7 ، صفحه 519 آورده است ) . ( 6 ) . سياحت شرق ، صفحه 4 - 163 . .