مرحوم همائى درباره استاد خود آخوند ملاعبدالكريم گزى مىگويد : « وى به راستى شيخ بهائى عصر خود بود ، و مرجعيت تامه قضا و فتوا داشت ، و در عين اين كه سى چهل سال تمام امور قضائى اصفهان و توابعش در دست او بود ، شبى كه درگذشت ، خانواده او نفت چراغ و نان شب نداشتند ، و مرحوم فشاركى از محل وجوهات حواله داد ، تا براى خانواده او شام شب و لوازم معيشت تهيه كردند ، و من خود يكى از حاضران آن واقعه و مباشر آن خدمت بوده‌ام » . « 1 » 3 - صنيع الدوله وضع خانه و بيرونى و اندرونى و سادگى زندگى فيلسوف عالىقدر مرحوم ملاهادى سبزوارى را با شرح و تفصيل آورده ، و مىگويد : « بيرونى آن مرحوم فضائى دارد به مساحت 6 * 6 ذرع و اتاقى است در طرف مشرق آن ، كه از خشت و گل بنا شده ، و سقف آن از تير و هيزم ناتراشيده است و ديوارها حتى از اندود كاهگل هم عارى است و هنگامى كه ناصرالدين شاه به خراسان مىرفت در تاريخ اول ماه صفر 1284 ه - . ق در همان اتاق به زيارت « حاج ملاهادى » نائل شد و ايشان هم همان جا از او پذيرايى كرد » . ( وصف اين ديدار در سفرنامه خراسان آمده است ) . صنيع الدوله چنين ادامه مىدهد : « . . . چند درخت توت كهن در باغچه حياط آن هست و تمام حجرات از خشت و گل است منتها كاهگل دارد . و نهار ايشان غالباً يك پول نان بود كه بيشتر از يك سير از آن نمىخوردند ، و يك كاسه دوغ آسمان گون . و در اواخر عمر به واسطه كبرسن و نداشتن دندان ، شامشان يك بشقاب چلو با خورش بىگوشت و روغن بود و به آب‌گوشت و اسفناج قناعت مىكردند . ايشان كتابخانه مفصل نداشتند ، كتابخانه ايشان عبارت بود از چند جلد معدود و اندك ( با اين كه محققى بزرگ بود ) . « 2 »

--> ( 1 ) . همائىنامه ، صفحه 19 . ( 2 ) . اسرار الحكم ، صفحه 17 ، 17 ، 20 مقدمه و نيز بنگريد به « تاريخ حكماء و عرفا متأخر بر صدر المتالهين » ، صفحه 111 . .