3 . مرحوم صدوق ، در كتاب « من لا يحضره الفقيه » « 1 » ، با سند خود ، از حسن صيقل ، از أبى عبيدة الحذاء ، از ابو جعفر امام باقر عليه السلام نقل مىكند كه فرمود : سمرة بن جندب در باغ فلانى نخلى داشت ، وقتى مىخواست كه به نخل خود سر بزند ، به خانه و خانواده او نيز ديد مىزد ، و آن مرد از اين كار خوشش نمىآمد ؛ نزد پيامبر صلى الله عليه و آله رفته و شكايت كرد و گفت : اى پيامبر ، سمره بدون اجازه وارد خانه من مىشود ؛ اگر لطف كنيد كسى را به دنبال او بفرستيد و به او دستور دهيد كه هنگام ورود ، اجازه بگيرد تا خانواده من حجاب خود را حفظ كنند . پيامبر به دنبال سمره فرستاد و او را خواسته به او فرمود : اى سمره ، قضيه فلانى چيست كه از تو شكايت دارد ؟ مىگويد بدون اذن او داخل مىشوى و اهل و خانواده او را در حالتى مىبينى كه او دوست ندارد ! وقتى مىخواهى داخل شوى اجازه بگير . سپس پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : دوست دارى كه به جاى اين نخل ، يك نخل در بهشت داشته باشى ؟ سمره گفت : نه ؛ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : سه نخل چطور ؟ سمره گفت : نه ؛ پيامبر فرمود : « ما أراك يا سمره إلّا مُضاراً ؛ اى سمره ، قصدى جز ضرر زدن ندارى » ؛ [ سپس رو به آن

--> ( 1 ) . من لا يحضره الفقيه ، ج 3 ، ص 103 ، ح 3423 ، باب حكم التحريم .