الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
11
خطبه حضرت زهراء ( س ) ( فارسى )
وَحِياشَةً « 1 » لَهُمْ الى جَنَّتِهِ ؛ وَاشْهَدُ انَّ ابِي و به سوى باغهاى بهشت و كانون رحمتش سوق دهد . و گواهى مىدهم كه پدرم مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ ، اخْتارَهُ وَانْتَجَبَهُ محمّد صلى الله عليه و آله بنده و فرستادهء اوست ؛ پيش از آنكه او را بفرستد ، قَبْلَ انْ ارْسَلَهُ ، وَسَمّاه قَبْلَ انِ اجْتَبَلَهُ « 2 » ، برگزيد ؛ و پيش از آنكه او را بيافريند ، وَاصْطَفاهُ قَبْلَ انِ ابْتَعَثَهُ « 3 » ، اذِ الْخَلائِقُ براى اين مقام نامزد فرمود ؛ و قبل از بعثتش او را انتخاب نمود ، بِالْغَيْبِ مَكْنُونَةٌ « 4 » ، وَبِسَتْرِ الْاهاوِيلَ « 5 » در آن روز كه بندگان در عالم غيب پنهان بودند ، و در پشتِ پردههاى هولانگيز نيستى مَصُونَةٌ « 6 » ، وَبِنِهايَةِ الْعَدَمِ مَقْرُونَةٌ . عِلْماً پوشيده و به آخرين سر حدّ عدم مقرون بودند . اين بخاطر آن
--> ( 1 ) . اگر شكارى را به طرف كسى برانند مىگويند : « حُشتُ عليهِ الصيد : شكار را به سوى او راندم » . ( 2 ) . او را آفريد . ( 3 ) . او را مبعوث داشت . ( 4 ) . مستور . ( 5 ) . جمع « اهوال » حوادث ترسآور . ( 6 ) . محفوظ .