مِنَ اللَّهِ تَعالى بِمائِلِ [ بِمَآلِ ] « 1 » الْأُمُورِ ، صورت گرفت كه خداوند از آينده آگاه بود ، وَاحاطَةً بِحَوادِثِ الدُّهُورِ « 2 » ، وَمَعْرِفَةً و به حوادث جهان احاطه داشت ، بِمَواقِعِ الْمَقْدُورِ . ابْتَعَثَهُ اللَّهُ اتْماماً لِامْرِهِ و مقدرات را به خوبى مىدانست . او را مبعوث كرد تا فرمانش را تكميل كند ، وَعَزِيمَةً عَلى امْضاءِ حُكْمِهِ وَانْفاذاً و حكمش را اجرا نمايد ، و مقدرات حتمىاش لِمَقادِيرِ حَتْمِهِ . فَرَأَى الْأُمَمَ فُرَّقاً « 3 » فِي را نفوذ بخشد . هنگامى كه مبعوث شد ، امّت‌ها را مشاهده كرد كه مذاهب پراكنده‌اى را ادْيانِها ، عُكَّفاً « 4 » عَلى نِيرانِها ، [ وَ ] عابِدَةً برگزيده‌اند : گروهى بر گرد آتش طواف مىكنند ، و گروهى در برابر بت‌ها سر تعظيم

--> ( 1 ) . جمع « مآل » ، عاقبت و آخر كار . ( 2 ) . جمع « دهر » روزگاران دراز . ( 3 ) . « فرق » : جمع فرقه ، گروه‌ها . ( 4 ) . جمع « عاكف » ، ملازمان .