يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَى تِجَارَةٍ تُنجِيكُم مِّنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ * تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَتُجَاهِدُونَ فِى سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنفُسِكُمْ « 1 » اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ! آيا شما را به تجارتى راهنمايى كنم كه شما را از عذاب دردناك رهايى مىبخشد ؟ به خدا و رسولش ايمان بياوريد و با اموال و جان‌هايتان در راه خدا جهاد كنيد ! و نمونهء واضح گروه دوم ، منافقانند كه قرآن در آيات فوق ، پس از ذكر كارهاى مخرّب آنها كه در لباس اصلاح و عقل ، انجام مىگيرد ، مىگويد : ( آنها كسانى هستند كه هدايت را با گمراهى مبادله كردند و اين تجارت نه براى آنها سودى داشت و نه مايهء هدايت شد ) اين گروه در موقعيتى قرار داشتند كه مىتوانستند بهترين راهها را انتخاب كنند ؛ آنها در كنار چشمهء زلال وحى قرار داشتند ؛ در محيطى مملوّ از صفا و صداقت و ايمان ، امّا آنها به جاى اينكه از اين موقعيّت خاص كه در طول قرون و اعصار تنها نصيب گروه اندكى شده است بالاترين بهره را ببرند ، هدايت را دادند و گمراهى را خريدند ؛ هدايتى كه در درون فطرتشان بود ؛ هدايتى كه در محيط وحى موج مىزد ؛ همهء اين امكانات را از دست دادند به گمان اينكه با اين كار مىتوانند مسلمين را درهم بكوبند و روياهاى شومى را كه در مغز خود مىپروراندند تحقّق بخشند . اين معاوضه و انتخاب غلط دو زيان بزرگ همراه داشت : نخست اينكه ، سرمايه‌هاى مادّى و معنوى خويش را از دست دادند بىآنكه در مقابل آن سودى ببرند . و ديگر اينكه ، حتّى به نتيجهء شوم مورد نظر خود نيز نرسيدند زيرا اسلام با سرعت پيشرفت كرد و به زودى صفحهء جهان را فراگرفت و اين منافقان نيز رسوا شدند .

--> ( 1 ) . سورهء صف ، آيهء 10 و 11 .