شرح بيشتر در چهار آيهء ديگر آيات 17 تا 20 سورهء بقره : مَثَلُهُمْ كَمَثَلِ الَّذِى اسْتَوْقَدَ نَاراً فَلَمَّآ أَضَآءَتْ مَا حَوْلَهُ ذَهَبَ اللَّهُ بِنُورِهِمْ وَتَرَكَهُمْ فِى ظُلُمَاتٍ لَّايُبْصِرُونَ آنها ( منافقان ) همانند كسى هستند كه آتشى افروخته ( تا در بيابان تاريك راه خود را پيدا كند ) ولى هنگامى كه آتش اطراف خود را روشن ساخت خداوند ( طوفانى مىفرستد و ) آن را خاموش مىكند ، و در تاريكى وحشتناكى كه چشم كار نمىكند آنها را رها مىسازد . صُمٌّ بُكْمٌ عُمْىٌ فَهُمْ لَايَرْجِعُونَ آنها كر ، گنگ و كورند بنابراين ( از راه خطا ) باز نمىگردند ! أَوْ كَصَيِّبٍ مِّنَ السَّمَآءِ فِيهِ ظُلُمَاتٌ وَرَعْدٌ وَبَرْقٌ يَجْعَلُونَ أَصَابِعَهُمْ فِى ءَاذَانِهِمْ مِّنَ الصَّوَاعِقِ حَذَرَ الْمَوْتِ وَاللَّهُ مُحِيطٌ بِالْكَافِرِينَ يا همچون بارانى از آسمان كه در شب تاريك توأم با رعد و برق و صاعقه ( بر سر رهگذرانى ) ببارد ، آنها از ترس مرگ انگشتانشان را در گوشهاى خود مىگذارند تا صداى صاعقه را نشنوند ، و خداوند به كافران احاطه دارد ( و در قبضهء قدرت او هستند ) . يَكَادُ الْبَرْقُ يَخْطَفُ أَبْصَارَهُمْ كُلَّمَا أَضَآءَ لَهُم مَّشَوْا فِيهِ وَإِذَآ أَظْلَمَ عَلَيْهِمْ قَامُوا وَلَوْ شَآءَ اللَّهُ لَذَهَبَ بِسَمْعِهِمْ وَأَبْصَارِهِمْ إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ روشنايى خيره كنندهء برق نزديك است چشم آنها را بربايد ، هر لحظه‌اى كه ( برق جستن مىكند و صفحهء بيابان را ) براى آنها روشن مىسازد ( چند قدمى ) در پرتو آن راه مىروند و هنگامى كه خاموش مىشود توقّف مىكنند ، و اگر خدا بخواهد گوش و چشم آنها را از بين مىبرد ، چرا كه خداوند بر هر چيز تواناست .