در روز ترس ، آسوده خاطرت فرمايد و عزّتت را روز افزون كند و در روز قيامت كه تشنگى بنهايت رسد سيرابت فرمايد . ولى همين كه شخص نامبرده : ( يزيد بن مسعود ) آماده بيرون شدن بسوى حسين گشت پيش از حركت خبر رسيد كه حسين عليه السّلام كشته شد ، وى از دست رفتن اين سعادت بسيار متأثّر و ناراحت گرديد . و امّا منذر بن جارود كه يكى از حضّار مجلس بود ، نامهء حسين عليه السّلام را با نامه رسان : ( ابو رزين سليمان ) بنزد عبيد اللَّه بن زياد ( كه فرماندار بصره بود ) آورد زيرا منذر ترسيد مبادا كاغذ ، توطئه‌اى از طرف عبيد اللَّه بن زياد باشد و از طرفى بحريّه دختر منذر ، همسر عبيد اللَّه بود عبيد اللَّه بن زياد نامه رسان حضرت را دستگير نمود و بدارش آويخت ، سپس بر منبر شد و خطبه‌اى خواند و مردم بصره را از مخالفت و تحريك افراد ماجرا جو و پست ، ترساند و آن شب را در بصره بود ، چون صبح شد برادرش عثمان بن زياد را نايب خويش نموده و خود به طرف كاخ كوفه