گرفتارى و اندوه و ناراحتى بزرگ بسيار گريه ميكرد زيرا از امام صادق عليه السّلام روايت شده است كه فرمود : زين العابدين بر پدرش چهل سال گريست و در اين مدت روزها را روزه داشت و شبها بعبادت بر پا بوده هنگام افطار كه ميرسيد خدمتگزارش غذا و آب حضرت را مىآورد و در مقابل‌اش ميگذاشت و عرض ميكرد : آقا بفرمائيد ميل كنيد . ميفرمود : فرزند رسول خدا گرسنه كشته شد . فرزند رسول خدا تشنه كشته شد آنقدر اين جمله‌ها را تكرار ميكرد و ميگريست تا غذايش ار آب ديدگانش تر ميشد و آب آشاميدني حضرت با اشگش مىآميخت حال آن حضرت چنين بود تا بخداى عزّ و جلّ پيوست يكى از غلامان حضرت گفته است كه روزى امام به بيابان رفت گويد : من نيز بدنبال‌اش بيرون شدم ديدم پيشانى بر سنگ سختى نهاده است من ايستادم و صداى ناله و گريه‌اش را ميشنيدم