السيد ابن طاووس ( مترجم : سيد احمد فهرى زنجانى )
201
اللهوف على قتلى الطفوف ( آهى سوزان بر مزار شهيدان ) ( فارسى )
و مصيبتهاى بزرگ و دلسوز و اندوه آور و دشوار و ريشه كن اى مردم همانا خداوند كه حمد و سپاس بر او باد ما را بمصيبتهاى بزرگى مبتلا فرمود و شكست بزرگى در اسلام پديد آمد : ابو عبد اللَّه الحسين و خانوادهاش را كشتند و زنان و كودكاناش را اسير كردند و سر بريدهاش را بر نوك نيزه زده و شهرها را گرداندند و اين مصيبتى بود كه مانندى ندارد اى مردم كدام يك از مردان شما ميتواند پس از كشته شدن حسين شاد و خرّم باشد ؟ يا كدام قلبى است كه براى او اندوهگين نشود ؟ با كدام يك از شما اشك ديدگانش را حبس و از ريزش آن جلوگيرى تواند نمود ؟ با اينكه هفت آسمان محكم براى كشتهشدنش گريه كرد و درياها با آن همه موج و آسمانها با اركانشان و زمين با اعماقش و درختها با شاخههايشان و ماهيها و امواج درياها و فرشتگان مقرّب خدا و اهل آسمانها همه و همه گريه كردند