السيد ابن طاووس ( مترجم : سيد احمد فهرى زنجانى )
202
اللهوف على قتلى الطفوف ( آهى سوزان بر مزار شهيدان ) ( فارسى )
اى مردم آن چه دلى است كه براى كشتهشدنش شكافته نشود ؟ و يا كدام قلبى است كه ناله نكند ؟ يا كدام گوشى است كه اين شكست اسلامى را بشنود و كر نشود ؟ اى مردم ما صبح كرديم در حالى كه از شهر خود رانده شده و در بدر بيابانها و دور از وطن بوديم گوئى كه اهل تركستان و كابليم بدون هيچ گناهى كه از ما سر زده باشد و كار زشتى كه مرتكب شده باشيم و شكستى در اسلام وارد آورده باشيم چنين رسمى در نسلهاى پيشين نشنيدهايم اين يك كار نو ظهورى بود به خدا قسم اگر پيغمبر باينان پيشنهاد جنگ با ما را ميفرمود آنچنان كه سفارش ما را كرد از آنچه با ما رفتار كردند بيشتر نميتوانستند كرد انّا اللَّه و انّا إليه راجعون چه مصيبت بزرگ و دلسوز و دردناك و رنج دهنده و ناگوار و تلخ و جانسوزى بود ما آنچه را كه روى داد و بما رسيد به حساب خدا منظور ميداريم كه او عزيز است و انتقامگيرنده . راوى گفت : صوحان بن صعصعة بن صوحان كه زمين گير بود برخاست و از اينكه پاهايش زمين گير است پوزش طلبيد حضرت عذرش را پذيرفت