روى خاك گرم جسم پاك‌شان * جانشان در بزم جانان ميهمان سود گرديد آن زيانها جملگى * يافتند از تيغ برّان زندگى از عدو شد هر زيان بر سودشان * و زدم شمشير قاتل بودشان و اگر در پوشيدن شعار بىتابى و مصيبت زده‌گى در زمينهء از بين رفتن نشانه‌هاى هدايت و تأسيس پايه‌هاى گمراهى و از تأسف بر سعادتى كه از دست ما رفته ، و از تأثر بر اين شهادتى كه اقدام بر آن شده غرض ما امتثال امر سنّت پيغمبر و كتاب خدا نبود ، ما در مقابل اين نعمت بزرگ جامه‌هاى سرور و بشارت بتن ميكرديم ، ولى چون در ناليدن به اين مصيبت ، پادشاه روز معاد را رضايت حاصل ، و نيكوكاران از بندگان را غرضى مترتب است لذا ما هم جامهء گريستن پوشيديم و با اشك ريختن انس گرفتيم و بديده‌گان خود گفتيم : از پى در پى گريستن خوددارى مكنيد و بدلها گفتيم : هم چون