السيد ابن طاووس ( مترجم : سيد احمد فهرى زنجانى )

147

اللهوف على قتلى الطفوف ( آهى سوزان بر مزار شهيدان ) ( فارسى )

فضيلتى در شما هست ؟ بجز لاف و گزاف و آلودگى و سينه‌هاى پر كينه ، به ظاهر همچون زنان كنيز تملّق گو ، و به باطن هم چون دشمنان : سخن چين يا مانند سبزيهائى هستيد كه بر منجلاب‌ها روئيده و يا نقره‌اى كه با آن قبر مرده را بيارايند بدانيد كه براى آخرت خويش كردار زشتى از پيش فرستاديد كه به خشم خداوند گرفتار و در عذاب جاويد خواهيد ماند ، آيا گريه ميكنيد ؟ و فرياد بگريه بلند كرده‌ايد ؟ آرى به خدا بايستى زياد گريه كنيد و كمتر بخنديد كه دامن خويش را به عار و ننگى آلوده نموده‌ايد كه هرگز شست و شويش نتوانيد كرد ، چسان توانيد شست خون پسر خاتم نبوّت و معدن رسالت را ؟ خون سرور جوانان اهل بهشت و پناه نيكان شما و گريزگاه پيش آمدهاى ناگوار شما و جايگاه نور حجّت شما و بزرگ و رهبر قوانين شما را بدانيد كه گناه زشتى را مرتكب ميشويد از رحمت خدا دور باشيد و نابود شويد كه كوشش‌ها بهدر رفت و دستهاى شما از كار بريده شد و در سوداى خود زيان ديديد و بخشم خدا گرفتار شديد و سكّهء