پدرم بفداى آنكه خيمه‌گاهش در روز دوشنبه تاراج شد پدرم بقربان آنكه طنابهاى خيمه‌اش بريده شده و خيمه و خرگاهش فرو نشست ، پدرم بفداى آنكه نه بسفرى رفت كه اميد بازگشت در آن باشد و نه زخمى برداشت كه مرهم پذير باشد پدرم بفداى آنكه اى كاش جان من قربان او ميشد ، پدرم بفداى آنكه با دل پر غصّه از دنيا رفت ، پدرم بفداى آنكه با لب تشنه جان سپرد ، پدرم بفداى آنكه نوادهء پيغمبر هدايت بود پدرم بقربان فرزند محمّد مصطفى پدرم بقربان فرزند خديجهء كبرى پدرم بقربان فرزند علىّ مرتضى پدرم بقربان فرزند فاطمهء زهرا بانوى همهء زنان ، پدرم بقربان فرزند كسى كه آفتاب براى او بازگشت تا نماز كرد راوى گفت : به خدا قسم دشمن و دوست را بگريه در آورد ، سپس سكينه نعش پدرش حسين را در آغوش كشيد جمعى از عربها آمدند و او را از كنار نعش پدر كشيده و جدا كردند . راوى گفت : سپس عمر بن سعد در ميان سربازانش اعلام كرد :