بشناسد و بهتر بشناساند . از سوى ديگر چون شبهات مادى رواج يافته بود نياز شديدى به بحث‌هاى عقلى و فلسفى وجود داشت تا حوزه بتواند مبانى فكرى و عقيدتى اسلام را با براهين عقلى اثبات و از موضع حق خود ، دفاع نمايد . از اين رو وظيفه شرعى خود دانستم كه به يارى خداى متعال ، در رفع اين دو نياز ضرورى ، كوشش نمايم » . « استاد بزرگوار در برخورد با بد انديشان و شيطان صفتان نيز شيوه‌اى الهام گرفته از كتاب و سنت داشتند . به خاطر دارم هنگامى كه نابخردى از روى غرض‌ورزى اقدام جاهلانه‌اى در جهت تضعيف شخصيت علمى ايشان انجام داده بود و جمعى ازعلاقه‌مندان اجازه مىخواستند كه او را توبيخ نمايند با كمال آرامش و متانت فرمودند : ولايحيق المكر السئ باهله وطولى نكشيد كه مصداق اين آيه كريمه در حق وى تحقق يافت . اين تجربه در باره چند نفر ديگر به صورت گرفتارىها و رسوايىهاى عجيبى تكرار شد و اين حقيقت عملًا به ثبوت رسيد كه ناسپاسى نسبت به نعمت وجود مردان الهى و اسائه ادب به علماى ربانى موجب سلب توفيق و خذلان و رسوايى دنيا و آخرت مىشود » . آن بزرگوارعلاوه بر تشويق دانش پژوهان و سعى در تعليم و تربيت ايشان و پرورش شاگردانى مانند استاد شهيد مطهرى ، عنايت خاصى به گسترش معارف اسلامى درخارج از حوزه علميّهء داشتند و شخصاً در جلساتى كه از طرف بعضى از شخصيت‌هاى علمى در تهران تشكيل مىشد شركت مىكردند ، كه از جملهء آنها جلساتى بود كه پرفسور كربن در آنها شركت مىنمود و ازبيانات فلسفى و عرفانى و روشنگرىهاى استاد بزرگوار درزمينه معارف شيعه ، استفاده مىكرد و بعضى از دستاوردهاى اين جلسه‌ها به زبان‌هاى خارجى نيز ترجمه شده است . رحلت علّامه طباطبائى ضايعهء بزرگى بود كه به حوزه علميّهء قم بلكه به جهان اسلام وارد شد . آرى بزرگ‌ترين استاد تفسير و حكمت و عرفان و برجسته‌ترين مربى اخلاقى و معنوى از تنگناى اين جهان رخت بربست و به سوى ملكوت اعلى و جوار رحمت و رضوان الهى شتافت و به جمع اولياى خدا در بهشت برين پيوست ، ولى مطمئن هستيم كه روح پرفتوحش در ملأ اعلى نيز به ياد اسلام و مسلمين و مخصوصاً دست پروردگان خودش خواهد بود و در آن مقام و الا از پروردگار متعال خواهد خواست كه ايشان را در پيمودن راهى كه نشان داده بود موفق و از لغزش و انحراف ، مصون بدارد .