گمراهى پيشوايان كفر و گمراه نمودن پيروان آنهاست ، به زودى به ايشان مىرسد و چيزى نمىگذرد كه پشيمان مىشوند . ولى در آن روز پشيمانى سودى به حالشان ندارد . ابتدا از قول كافران نقل مىكند كه آنها گفتند ما نه به قرآن و نه به ساير كتب آسمانى ايمان نمىآوريم ، آنگاه خطاب به رسولخدا ( ص ) مىفرمايد اگر تو آنها را در پيشگاه پروردگارشان ملاحظه مىكردى ، مىديدى كه اين ستمكاران كافر به كتب آسمانى و رسولان الهى در موقف حساب و جزا در روز قيامت با يكديگر گفتگو و مخاصمه مىكنند و مستضعفان و كسانى كه در دنيا پيرو ستمگران بودند به ستمكاران و پيشوايان ضلالت مىگويند ، اگر شما نبوديد ما حتما مؤمن بوديم ، يعنى شما ما را مجبور به كفر كرديد و ميان ما و ايمان حائل شديد . ( 32 ) ( قالَ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا لِلَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا أَ نَحْنُ صَدَدْناكُمْ عَنِ الْهُدى بَعْدَ إِذْ جاءَكُمْ بَلْ كُنْتُمْ مُجْرِمِينَ ) : ( كسانى كه استكبار ورزيدند به آنان كه ضعيف شدند مىگويند : آيا ما شما را از هدايت بعد از آنكه بسويتان آمد ، جلوگيرى كرديم ؟ نه ، بلكه خودتان گناهكار بوديد ) مستكبران در ردّ تهمتى كه مستضعفان به آنها زدند مىگويند : شما خودتان مجرم و گناهكار بوديد كه به هدايتى كه به سويتان آمد پشت كرديد و گرنه ما قدرت و اختيارى نداشتيم كه شما را مجبور به ردّ دعوت نبوّت و هدايت كنيم پس كفر شما مستند به اختيار و ارادهء خود شماست و خودتان مجرم بوديد و مىخواستيد كه بر جرم و گناه خود ادامه دهيد . ( 33 ) ( وَ قالَ الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا بَلْ مَكْرُ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ إِذْ تَأْمُرُونَنا أَنْ نَكْفُرَ بِاللَّهِ وَ نَجْعَلَ لَهُ أَنْداداً وَ أَسَرُّوا النَّدامَةَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذابَ وَ جَعَلْنَا الْأَغْلالَ فِي أَعْناقِ الَّذِينَ كَفَرُوا هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا ما كانُوا يَعْمَلُونَ ) : ( و كسانى كه ضعيف شمرده شدند به كسانى كه بزرگ منشى كردند گفتند : بلكه نيرنگ شبانه روزى شما ما را وادار به كفر نمود ، براى اينكه شما به ما دستور مىداديد كه به خدا كفر بورزيم و برايش شريك بگيريم ، و آنان پشيمانى خود را در وقت ديدن عذاب پنهان مىكنند ، و ما غل و