خَمْطٍ وَ أَثْلٍ وَ شَيْءٍ مِنْ سِدْرٍ قَلِيلٍ ) : ( ولى روى گرداندند ، پس سيل عرم را بسويشان سرازير كرديم و دو باغ را مبدّل به دو زمين خشك نموديم كه جز خوراكى تلخ و اثل و مختصرى سدر نمىرويانيد ) ( عرم ) يعنى سدّ مقابل رودخانه يا باران سيل آسا ، ( اكل ) يعنى ميوه قابل خوردن ( سدر ) هم كه گياهى معروف است . مىفرمايد : مردم قوم سبأ از شكر و سپاس اعراض كردند و ما هم آنها را مجازات نموديم ، يعنى سيل عرم را فرستاديم كه همه مزارع آنها را غرق كرد و به جاى آن باغ سرسبز ، سرزمينشان جز گياهى تلخ و بوتهء سدر نرويانيد و اين امر ، كيفر اعراض و ناسپاسى آنها بود . ( 17 ) ( ذلِكَ جَزَيْناهُمْ بِما كَفَرُوا وَ هَلْ نُجازِي إِلَّا الْكَفُورَ ) : ( اين كيفر را به جهت اينكه كفران كردند ، به آنها داديم و آيا ما جز ناسپاس را كيفر مىدهيم ؟ ) يعنى ما مردم سبأ را چون كافر شدند و از شكر خدا اعراض كردند اين چنين جزا داديم و ما جزاى بد نمىدهيم غير از افراد بسيار ناسپاسى را كه نعمات ما را كفران مىكنند . ( 18 ) ( وَ جَعَلْنا بَيْنَهُمْ وَ بَيْنَ الْقُرَى الَّتِي بارَكْنا فِيها قُرىً ظاهِرَةً وَ قَدَّرْنا فِيهَا السَّيْرَ سِيرُوا فِيها لَيالِيَ وَ أَيَّاماً آمِنِينَ ) : ( و ما ميان آنها و دهكده‌هاى پربركت ، قريه‌هايى قرار داديم كه يكديگر را مىديدند و مسافت بين آنها را به اندازهء هم قرار داده بوديم ، گفتيم ، در بين اين شهرها ، شبها و روزها در حالت امنيّت سير كنيد ) منظور از قراء پربركت ، قراء شام است و ظاهر بودن آنها به معناى اين است كه آنها نزديك هم بودند ، بطوريكه از يك قريه ، قريهء ديگر ديده مىشد و مسافت ميان آنها نيز متناسب و تقدير شده بود ، يعنى فاصله قريه اوّل و دوّم برابر با فاصله قريهء دوّم و سوّم بوده و مىفرمايد : به آنها گفتيم : در اين آباديها سفر كنيد ، در حالى كه ايمن هستيد ، يعنى آن چنان امنيتى بر قراء آنها حاكم كرديم كه سير در شب يا روز برايشان تفاوتى نداشت و هر وقت مىخواستند با كمال آرامش ، بدون هيچ ترس و اضطرابى مىتوانستند به سير