دينى هدايت مىكند كه آن دين قائم بر اصلاح حال دنيا و آخرت بندگان بوده و خير و سعادت آنها را در هر دو سرا تأمين مىكند ، چون اين دين مطابق فطرت انسانى تشريع شده ولى ساير شرايع همواره متضمّن بخشى از منافع انسان بوده و بخش ديگر را فرو گذار مىنمايند ، امّا اسلام قائم به همه خيرات و منافع بشر بوده و هيچ خيرى را از او دريغ نمىنمايد ، به همين جهت هم اقوم از ساير شرايع مىباشد و كاملترين دين الهى است كه تمامى شرايعى را كه بشر در زندگى به آن محتاج است براى او تشريع نموده و از هيچ امرى فروگذار نكرده است . آنگاه مىفرمايد قرآن مؤمنانى را كه عمل شايسته انجام دهند به جزاى اين حسن عقيده و عمل ، وعدهء تثبيت شده‌اى از جانب پروردگار مىدهد كه اجر و پاداشى بزرگ براى آنان خواهد بود . همچنانكه در قرآن مىفرمايد : ( إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ ) « 1 » ، ( همانا كسانى كه ايمان آورده و عمل صالح كنند برايشان پاداش بىپايان خواهد بود ) ، و چنانچه قبلا هم توضيح داده شد ، كسانى كه هم در مرحلهء عمل و هم در مرحلهء عقيده استوار و برحقّ باشند ، البته خداوند آنها را به بهشت هدايت مىنمايد و كسانى هم كه در اعتقاد و عمل كافر باشند وعيد الهى در حق آنها ثابت است و جايگاهشان جهنم خواهد بود ، امّا مؤمنانى كه فاقد يكى از اين دو ركن بوده و در مقام عقيده يا عمل مشكل داشته باشند وضعشان قطعى نيست ، بلكه منوط به توبه يا شفاعت مىباشد ، همچنانكه فرمود : ( وَ آخَرُونَ مُرْجَوْنَ لِأَمْرِ اللَّهِ إِمَّا يُعَذِّبُهُمْ وَ إِمَّا يَتُوبُ عَلَيْهِمْ ) « 2 » ، ( و برخى ديگر كه اميدوار امر خدا هستند ، يا آنها را عذاب كرده و يا از گناهشان در مىگذرد ) . [ آيهء ( 22 - 10 ) درباره دين قيّم و بيان اينكه هدايت هر كس به سود خودش و ضلالتش عليه خود اوست ] ( 10 ) ( وَ أَنَّ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ أَعْتَدْنا لَهُمْ عَذاباً أَلِيماً ) : ( و اينكه كسانى كه ايمانى به آخرت ندارند ، عذاب دردناكى برايشان آماده ساخته‌ايم ) ، در ادامه كلام سابق

--> ( 1 ) . سورهء فصّلت ، آيهء 8 . ( 2 ) . سورهء توبه ، آيهء 106 .