سيد رضى در فقه شاگرد او بود ، و در كتاب المجازات النبويه مىگويد : « و از استادمان ابو بكر محمد بن موسى خوارزمى ، عفا اللّه عنه ، در اثناى قرائت كردنم بر او شنيدم كه در ذكر اختلاف در وجوب ازدواج ، در ميان سخن گفت . . . . » ( ص 71 ) . سيد رضى مختصر الطحاوى در فقه را در نزد او خوانده است . 13 . ابو عبد اللّه محمد بن محمد بن النعمان بن عبد السلام المفيد البغدادى ( متوفا به سال 413 ه ) : از فقهاى بزرگ و متكلمين نامدار در نيمهء دوم قرن چهارم و چند سال نخست قرن پنجم هجرى . داستان رؤياى شيخ مفيد و آموختن فقه به سيد مرتضى و سيد رضى مشهور است . اين جريان ، خواب ديدن شيخ مفيد ، در غيبت حسين ( پدر سيد رضى ) كه به فرمان عضد الدوله در زندان اصطخر فارس به سر مىبرد ، اتفاق افتاده است . شيخ مفيد حدود دويست اثر در موضوعات مختلف ، بخصوص فقه و كلام ، تأليفات كرده است . 14 . ابو محمد هارون بن موسى بن احمد بن سعيد بن سعيد الشيبانى التلّعكبرى ( متوفا به سال 385 ه ) : فقيه ثقه و جليل القدر . سيد رضى ، مانند دانشمندان بسيار ديگر ، شاگردى او را كرد ، و از او ، به طور مستند ، حديث نقل كرده است . از جمله حديث كميل از امير المؤمنين را ، در كتاب خصائص امير المؤمنين عليه السلام ( ص 81 ) از قول اين استاد نقل مىكند . و از جمله آثار وى كتاب الجوامع في اصول الدين است . 15 . ابو محمد سهل بن احمد بن عبد اللّه بن سهل ديباجى ( متوفا به سال 380 ه ) : از محدّثان بزرگ شيعه است كه در بغداد ساكن بود . مورد تأييد علماى رجال شيعى است ، و علماى رجال سنّى ، بدان جهت كه با صحابهء مخالف با امير المؤمنين و علماى سلف آنان مخالف بوده است ، او را رافضى كذاب و يا ضعيف مىدانند ، ليكن عده‌اى از مشايخ نجاشى و