امام خمينى رحمه الله با بيان‌هاى گوناگون اين حقيقت را تبيين كرده‌اند كه آموختن علوم رسمى و انباشتن اصطلاحات و مفاهيم خشك و بىمغز نه تنها موجب نجات و فلاح انسان نيست ، بلكه اگر با عدم تهذيب همراه باشد ، ضررش از همه چيز ديگر بيشتر است . و چه بسا آدمى با هفتاد سال زحمت و تلاش با كدّ يمين و عرق جبين تحصيل جهنم كند و معانى حرفيه ، اصول عمليه و لفظيه و شرعيه و عقليه ، اصل مثبت ، حكومت و درود ، و تخصيص و تقييد و احوط و اقوى و اظهر ، و اصالة الوجود و بسيط الحقيقة ، و تشكيك وجود و ماده و هيولى و اعيان ثابته و فيض اقدس و مقدس ، او را سودى نبخشد و بر ظلمت و انانيت و منيّت انسانى بيفزايد و او را به مراتب از وقتى كه اين اصطلاحات را نمىدانست ، از خداى سبحان دور تر كند . خلاصه ، امام خمينى قدس سره دانستن علوم رسمى را « انباردارى اصطلاحات » مىنامد و بدون تهذيب ، ارزشى براى آنها قائل نيست و علم و ادراك را غير از ايمان مىداند و علم توحيد را هم هنگامى كه همراه ايمانى نباشد مضر مىداند ، و به تفصيل نشانه‌هاى ايمان و علم نافع را با استفاده از آيات و روايات بر مىشمارد . امروزه برخى با انباشتن اصطلاحاتى چند ، و چند صباحى تدريس آنها ، يا تأليف و به قلم آوردن كتاب و مقالتى چند ، مىپندارند كه قدم بر فرق فرقدين نهاده ، حائز منقبت دنيا و آخرت و ملك و ملكوت شده و جزو مقربان و صديقان و صالحان گشته‌اند و بر زمين و زمان فخر مىفروشند ، غافل از آن‌كه اينها همه برايشان از دام‌هاى ابليس و خدعه‌ها و مكايد او است : آن علم معارفى كه در انسان به جاى فروتنى و خاكسارى ، سركشى و تدلّل ايجاد كند ، آن پس مانده ابليس است . اين اصطلاحات اگر اين نتيجه را در انسانى حاصل كند ، از تمام علوم پست‌تر است ؛ زيرا كه از آن علوم ديگر توقع نيست كه انسان را الهى كند و از قيود نفسانيه يكسره بيرون كند ، و از حجاب‌هاى ظلمانى طبيعت وا رهاند ، و صاحبان آن علوم نيز چنين دعوايى ندارند ، پس آنها به سلامت نزديك‌ترند . . . . « 1 » مؤلف بزرگوار همچنين فرق علم و ايمان را به خوبى تبيين كرده و بىفايده بودن

--> ( 1 ) . ص 341 .