صاحبان مصيبت . شيخ طوسى در مصباح از عبدالله بن سنان روايت كرده است كه گفت : من در روز عاشورا به خدمت حضرت امام جعفر صادق عليه السلام رفتم ، ديدم كه رنگ مباركش متغيّر و آثار حزن و اندوه از روى شريفش ظاهر است و مانند مرواريد آب از ديده‌هاى مباركش مىريزد . گفتم : يابن رسول الله ! سبب گريهء شما چيست ؟ هرگز ديده شما گريان مباد . فرمود : مگر غافلى كه امروز چه روزى است ؟ مگر نمى دانى كه در مثل اين روز ، جدّ من حسين عليه السلام شهيد شده است ؟ گفتم : يابن رسول الله ! چه مىفرماييد دربارهء روزهء اين روز ؟ فرمود : روزه بدار ، بى نيّت روزه ، و در روز افطار كن نه از روى شماتت و تمام روز را روزه مدار و بعد از عصر به يك ساعت به شربتى از آب افطار كن كه در مثل اين روز در اين وقت جنگ از آل رسول منقضى شد و سى نفر از ايشان با موالىِ ايشان بر زمين افتاده بودند كه هر يك از ايشان اگر در حيات حضرت رسول صلى الله عليه و آله فوت مىشد ، آن حضرت صاحب تعزيهء او بود . پس حضرت آن قدر گريست كه محاسن شريفش تر شد . « 1 » إلخ . در اواخر روز عاشورا سزاوار است كه يادآورى از حالِ حرمِ امام حسين و دختران و اطفال آن حضرت كه در اين وقت در كربلا اسير اعدا و مشغول به حزن و بكا بودند و مصيبت‌هايى بر ايشان گذشته كه در خاطر هيچ آفريده‌اى خطور نكند و قلم را تاب نوشتن نباشد . پس برخيزى و سلام كنى بر رسول خدا و علىِّ مرتضى و فاطمه زهرا و حسنِ مجتبى و ساير امامان از ذرّيّهء سيّد الشهدا عليهم السلام و ايشان را تعزيت گويى بر اين مصائب عظيمه با قلب محزون و چشم گريان . بدان كه در اين روز ، سنهء 226 بِشْرِ بن حارثِ حافى ، عارف معروف وفات كرد . « 2 » گويند اصلش از مرو است « 3 » و در ابتداء امر ، مردى بوده پيوسته به شرب خمر

--> ( 1 ) . مصباح المتهجّد ، ص 782 . ( 2 ) . وفيات الأعيان ، ج 1 ، ص 276 ، ش 114 « بشر الحافي » . تولد او را 252 نوشته‌اند . ( 3 ) . تاريخ مدينة دمشق ، ج 10 ، ص 180 ، ش 881 .