و در باب چهاردهم در ذكر خوارج تاهرت عليا - كه از اهل مغرب زمينند - مىگويد كه : يكى از افعال آن ملاعين آن است كه نعل‌هاى اسب به مسمار بر در خانه‌ها زنند و آن را بسيار مبارك دانند و گويند : چون امام حسين عليه السّلام را شهيد كردند اسبان بر جسد او راندند تا استخوان‌هاى وى جمله درهم شكست و بدين‌سبب نعل‌هاى اسب را عزيز دارند و از بهر آن بر در خانه‌ها زنند تا در حين دخول و خروج دست‌ها بر آن نهند و بر روى مالند و در عشر محرم سر خر مرده بر چوب كنند و شادىكنان در شهر گردانند و حلوا و قطايف كنند تا چون كودكان بر در خانه‌ها روند و گويند : ستّى المرؤسة اطعمينا المطنفّسة . يعنى ستّى ، مرؤسه آورده‌ايم ما را مطنفّسه بخورانيد . « 1 » صد هزار لعن بر آن قوم باد و بر زبانشان كه از مطنفّسه قطايف خواهند و از مرؤسه آن چوب كه سر خر مرده بر آن چوب كرده باشند ، و ده روز محرم بدين طريق در محل‌ها گردانند و آن را به فال نيك دانند . علي بن حمزة بن الحسن الطوسي نصير الدين « 2 » شيخ فاضل جليل صاحب مصنفات كه روايت مىكند آنها را على بن يحيى الخياط . « مل » . علي بن حيدر علي القمي نور الدين « 3 » عالم فاضل ، همان است كه در حدود نهصد و هفتاد و چيزى ، خلاصهء علّامه را مهذب و مرتب كرده و شرط كرده در اول آن‌كه خاتمه‌اى ملحق سازد به آن‌كه ذكر كند در آن از متقدمين كسانى را كه علّامه ذكر نفرموده و هم ذكر نمايد فضلاى مشهورين در طبقهء علّامه و من تأخّر از او را ، و آن كتاب را ناميده به نهاية الآمال فى ترتيب خلاصة الأقوال .

--> ( 1 ) . تبصرة العوام ، ص 96 ( 2 ) . امل الآمل ، ج 2 ، ص 186 ( 3 ) . دربارهء ترجمه يا يادكردى از وى ر . ك : احياء الداثر ، ص 164 ؛ مصفى المقال ، ص 279 ؛ الذريعه ، ج 24 ، ص 391 ؛ معجم مؤلفى الشيعه ، ص 324 ؛ تذكرهء مشايخ قم ، چاپ استاد حسين مدرسى طباطبائى