عبد اللّه بن حمزة بن عبد اللّه الطوسي « 1 » الشيخ الفقيه العالم ابو طالب نصير الدين عظيم الشأن جليل القدر ، از اعيان علماى اماميه است ، و تلميذ او قطب كيدرى او را مدح بليغ كرده . و از براى اوست مؤلفاتى كه علّامه ، از پدرش ، از شيخ حسين بن رده ، از او نقل مىكند ، و در رياض فرموده كه : ديدم من از مؤلفات او كتاب الوافى بكلام المثبت و النافى - و آن كتاب مختصرى است . و اين ابن حمزه غير از ابن حمزه صاحب وسيله است . عبد اللّه بن شاه منصور القزويني مولدا ، الطوسي مسكنا « 2 » معاصر « ح مل » فقيه محدّث صاحب شرح الفيهء ابن مالك به فارسى و رساله‌اى در اثبات امامت أمير المؤمنين عليه السّلام موسوم به غديريه . و او معروف بوده به ملا عبد اللّه و تدريس مىكرده در يكى از مدارس مشهد مقدس و تلمذ كرده بر علّامه مجلسى رحمه اللّه . عبد اللّه الشبّر لحسيني الكاظمي « 3 » السيّد العالم المحدّث الجليل الفقيه الخبير المتتبع النبيل ، العالم الربّاني ، المشتهر في عصره بالمجلسي الثاني ابن محمد رضا العلوى تلميذ مرحوم آشيخ جعفر و آسيد على صاحب رياض و شيخ احسائى و آميرزا محمد مهدى شهرستانى و محقّق

--> ( 1 ) . در مورد ابن حمزة ر . ك : امل الآمل ، ج 2 ، ص 161 ؛ اعيان الشيعه ، ج 8 ، ص 49 ؛ طبقات اعلام الشيعه ، ( قرن ششم ) ، ص 163 ؛ ريحانة الادب ، ج 7 ، ص 480 و ج 6 ، ص 188 ؛ الذريعه ، ج 2 ، ص 487 و ج 25 ، ص 151 و 516 ( 2 ) . امل الآمل ، ج 2 ، ص 161 ( 3 ) . در مورد مرحوم شبّر ( 1188 - 1242 ) ر . ك : اعيان الشيعه ، ج 8 ، ص 82 ؛ طبقات اعلام الشيعه ، ج 2 ، ص 777 ؛ الكنى و الالقاب ، ج 2 ، ص 353 ؛ مكارم الآثار ، ج 4 ، ص 1164 ؛ روضات الجنات ، ج 4 ، ص 261 ؛ معجم المؤلفين العراقيين ، ج 6 ، ص 118 ؛ الذريعه ، ج 1 ، ص 286 ، ج 2 ، ص 52 ، ج 5 ، ص 71 و ج 18 ، ص 58 ؛ لغت‌نامه دهخدا ، « شبّر » ، ص 217 ؛ ماضى النجف و حاضرها ، ج 2 ، ص 319 و ج 3 ، ص 136 ؛ الغدير ، ج 4 ، ص 190 ؛ مستندترين و كامل‌ترين شرح حال وى را دو نفر از شاگردانش به نام‌هاى محمد بن مال اللّه بن معصوم ( مقدمهء الاخلاق ) و عبد النبى كاظمى ( تنقيح المقال ، ج 2 ، ص 212 ) نوشته‌اند ، النفحات القدسية ، ص 244