به خضوع مىنشستند و خود او نيز از مكان عالى خود نزول مىكرد چون از تلاوت كلام اللّه فارغ مىگشت هركس به جاى خود برمىگشت و انصات آنها در استماع قرآن معروف است . و بالجمله : آميرزا صالح مذكور در تهران توطّن فرموده بود ، و در دوم ربيع الثانى سنهء 1303 در دار الخلافه وفات كرد . جنازه‌اش را به عتبات عاليات حمل دادند ، و در تاريخ فوت او گفته‌اند : « صدر جنّت حجله‌گاه صالح داماد شد » « 1 » ( 1303 ) . صالح بن مشرف العاملي جدّ اعلاى شهيد ثانى ، از شاگردان علّامه ، فقيه عالم صالح بوده . صدر الدين الشيرازي بيايد در محمد بن ابراهيم . صدر الدين بن محمّد باقر الرضوي القمي المجاور بالغرى « 2 » جامع معقول و منقول ، ملجأ خواص و عوام و مرجع احكام ، صاحب مؤلفات شريفه مثل ؛ شرح وافيه و حاشيه بر مختلف و كتاب طهارت و در آن انتصار كرده از ابن ابى عقيل در عدم نجاست ماء قليل ، چنان كه شيخ سليمان ماحوزى نيز رساله‌اى در انتصار او نوشته . و بالجمله : سيد مذكور در عقليات اخذ فرموده از علماى اصفهان ، مانند آقا جمال الدين خوانسارى و مدقق شيروانى و شيخ جعفر قاضى ، و در فتنهء عجم به سبب استيلاى افغان و اختلال امر دولت ، از بلدهء طيبهء قم منتقل شد به نجف اشرف و چنان عظمت پيدا كرد در نفوس كه مردم ، خصوص زوّار به زيارتش مشرّف مىگشتند و به ملاقات او تبرّك مىجستند ، و در مسايل از او استفتا مىكردند . و استاد اكبر بر او

--> ( 1 ) . شعر از ميرزا حيدر على مجد الادباء است ( 2 ) . رياض المحدّثين ، ص 355 ؛ ستارگان حرم ، دفتر 6 ، ص 239 به بعد