نشست و سر خود را بر روى زانوهاى خود گذاشت تا لحظه‌اى استراحت نمايد پس چون سر بلند كرد ، ديد در ديوار مقابل روى او رقعه‌اى است بر آن اين دو بيت نوشته شده است : من سرّه ان يرى قبرا برؤيته * يفرّج الله عمّن زاره كربه فليأت ذا القبر و إنّ الله أسكنه * سلالة من رسول الله منتجبة گفت : برخاستم و شروع كردم به نماز و نماز خواندم تا وقت سحر پس نشستم مثل نشستن اول و گذاشتم سرم را بر روى زانوى خود همين‌كه سر بلند كردم ديگر آنچه بر ديوار آويخته بود نديدم و آن وقت كه آن رقعه را ديدم كلماتش تر بود گويا همان وقت نوشته شده بود پس چون سپيده دميد در حرم گشوده شد و من بيرون آمدم . و برادر جناب در كتاب عدد القويّه قضيهء اين دو بيت را به نحو ديگر نقل فرموده : قال - كما نقل في البحار عنه - قال الحاكم بخراسان صاحب كتاب المقتفى : رأيت في منامى و أنا في مشهد الإمام الرضا عليه السّلام و كان ملكا نزل من السماء و عليه ثياب خضر و كتب على شاذروان « 1 » القبر بيتين حفظتهما و هما : « من سره » - الخ . و بالجمله : سيد مذكور تخميس كرده اين دو بيت را بقوله : لله قبر بطوس طيب تربته * يشفي جوى المدنف المضنى برمّته قل و ارفع القول إعلانا لرفعته * « من سرّه ان يرى قبرا برؤيته يفرّج الله عمّن زاره كربه » * فذاك مثوى إله العرش ضمّنه قدما له الكون أنشاه و كوّنه * ألا و من رام كنز الفضل معدنه « فليأت ذا القبر إنّ الله أسكنه * سلالة من رسول الله منتجبة » و نيز تخميس كرده بعض اشعار جدش بحر العلوم را در مراثى سيد مظلومان عليه السّلام از جمله در تخميس قصيدهء : « الله اكبر ماذا الحادث الجلل » گفته : صوارخ للجهات الستّ قد ملأت * ما صورتها الورى منذ الورى نشأت

--> ( 1 ) . شاذروان : پرده ، خيمه ، چادر