و قال فى شرح الآية الشريفة « إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ » الآية بعد كلام طويل و اختيار وجوب الصلاة على النّبى صلّى اللّه عليه و آله فى التّشهّد ما لفظه : امّا در غير نماز خلاف است بعضى گويند در هر مجلسى يك‌بار واجب است ، و بعضى برآنند كه در مدّت عمر يك بار واجب است ، و مذهب ابن بابويه آن است كه هرگاه در نماز آن حضرت مذكور شود صلوات فرستادن بر او واجب است ، و اين اصحّ است چه اين دلالت بر رفعت شأن و احسان او مىكند و ما به آن مأموريم و اگر چنين نباشد مثل ذكر بعضى از ما بعضى را خواهد بود و اين منهى است و حق تعالى فرموده « لا تَجْعَلُوا دُعاءَ الرَّسُولِ كَدُعاءِ بَعْضِكُمْ بَعْضاً » يعنى : مگردانيد خواندن رسول را چون خواندن بعضى از شماها بعضى را مروى است كه پرسيدند يا رسول اللّه چگونه است قول حق تعالى كه مىفرمايد : « إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ » يعنى : سرّ اين چيست كه حقتعالى گفته به درستى كه خداى تعالى و ملائكة او صلوات بر پيغمبر مىفرستند ؟ آن حضرت در جواب فرمود : كه اين از علم مكنون است يعنى پوشيده از خلايق و اگر سؤال مىكرديد از آن خبر نمىدادم حق تعالى دو فرشته را بر من موكّل گردانيده و نام برده نمىشوم من نزد بندهء مؤمنى كه بر من صلوات بفرستد مگر آنكه آن دو فرشته مىگويند حق تعالى تو را بيامرزد پس حق تعالى و ملائكه در جواب آن مىگويند آمين و ذكر كرده نمىشوم نزد مسلمانان كه صلوات بر من نفرستند الّا آنكه آن دو ملك گويند نيامرزد خداى تعالى تو را و خدا و ملائكه در جواب ايشان آمين گويند . انتهى و هذه العبارة كالترجمة لعبارته فى زبدة البيان فراجع . و مثله فى التّأييد الحوالة فى الكتاب الى شرح الارشاد قال ره فى شرح نزول سورة هل اتى فى اهل البيت عليهم السّلام ما لفظه : و بايد دانست كه ايثار حضرت امير المؤمنين عليه السّلام اقوى دليل است بر آنكه هر چند كسى صرف مال خود را در خيرات و تصدّقات كند اسرافش نتوان گفت چه به رغبتى كه در آن فعل از آن حضرت واقع شده بر نفقه كردن و تصدّق نمودن زياده از حدّ حصر است و كدام ترغيب زياده بر اين تواند بود كه آن چهار برگزيدهء كردگار و خادمهء ايشان سه