اردبيلى به سال 993 ه در نجف اشرف به داعى حق لبيك اجابت گفته ، و آن شخص بارز عالم اسلام تمامى عمر شريف را وقف نگهدارى علوم و ترويج دين و احياء آثار أهل‌بيت معصومين عليهم السّلام و تربيت و تعليم شاگردان مكتب جعفرى و نوابغ برجستگان مثل صاحب مدارك و معالم و امثال آنها ، كه در شرح تلاميذ اردبيلى اشاره گرديد صرف مىنمود . الحال با اينكه ( 5 قرن ) از تاريخ درگذشت وى مىگذرد قدس و زهد و تقوا وى ضرب المثل است ، و حجره درسى وى كه مهد پرورش علماى اعيان ، و پيش‌روان اسلام و ايمان بوده معين و مشخص است و به پاس احترام او در حجره‌اش مسدود و تا به حال باز نشده است بلكه قرون متعدده تا اسلام و ايمان باقى است نام مخلّد اردبيلى باقى و جاويدان خواهد ماند : لا فضل إلّا لأهل العلم انهم * على الهدى لمن استهدى ادلاء و همچنين مسجد و خانه سكونتى اردبيلى تا به حال معروف و مشهور است و خانه‌اش كه در جنب مسجد خود در محله رباط ، عماره بوده و فعلا در تملك « آل يس » كه معروف به فضيلت و علم و ادب هستند مىباشد . مخفى نماند كه وى فرزندى به نام ابو الصلاح تقى الدين « محمّد » داشته است . مقبرهء اردبيلى مقبره وى معروف و مشهور است در حجره‌اى كه متصل خزانه ( علوى ) و مناره قبليّه واقع شده مدفون است ، قبرش مزار و مورد توجه عام و خاص مىباشد كمتر كسى از رواق بگذرد فاتحهء نثار روح اردبيلى نكند و استمداد از روح ملكوتى وى نجويد صاحب نخبة المقال در شعر ذيل تاريخ وفات را تعيين نموده مىگويد : الاردبيلى من الافاضل * منه استفاد صاحب المعالم مقدس ذو ورع و عفّة * وفاته فى الألف إلّا السبعه 993 « 1 » * * * *

--> ( 1 ) . تاريخ اردبيل و دانشمندان 1 / 48 - 72 .