و كرم آن حضرت به حدّى بود كه اختيار مىنموده‌اند محتاجان را برخود و براهل بيت خود تا آنكه تصدّق كرد در نماز « 1 » و در شب و حال آنكه روزه‌دار بود تا آنكه آيهء كريمهء وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً « 2 » در حقّ او نازل شد « 3 » . و ديگر زهد آن حضرت شهرت تمام دارد كه باوجود وسعت دنيا ، ترك تنعّم فرموده در خوردن و پوشيدن و طلاق دنيا داد چنانچه مشهور است « 4 » . و غيراينها از امورى چند كه دلالت بر افضليت آن حضرت مىكند : اول آنكه حضرت اعلم صحابه بود به واسطهء آنكه حريص بر تعلّم بود باوجود كمال فهم ، و حضرت پيغمبر اعلم مردمان بود و حريص برارشاد و تعليم او . و حضرت امير در خردى در كنار او پرورده و بزرگ شد و در بزرگى داماد آن حضرت شد و داخل بر حضرت مىشد در هروقت . و اين مذكورات تقاضا مىكند كه آن حضرت رسيده باشد در علم به نهايت . و ابو بكر بعد از اسلام گاهى

--> ( 1 ) . اين واقعه موجب نزول آيهء 55 سورهء مائده ( 5 ) شد . ( 2 ) . سورهء انسان ( 76 ) : 8 . ( 3 ) . ر ك : شرح تجريد قوشچى ، ص 488 ؛ شواهد التنزيل ، ج 2 ، ص 215 - 298 و تفاسير قرآن ، ذيل آيهء مذكور . ( 4 ) . قال امير المؤمنين عليه السّلام : « يا دنيا يا دنيا ! إليك عنّي ، أبى تعرّضت ؟ أم إليّ تشوّقت ؟ لا حان حينك ! هيهات ! غرّي غيري ، لا حاجة لي فيك ، قد طلّقتك ثلاثا لا رجعة فيها ! » ( نهج البلاغه ، حكمت 77 ؛ شرح تجريد قوشچى ، ص 488 ) .