اثبات واجب ( دو مورد ) ، رسالهء فارسيه و رسالهء فارسى ، ( هركدام دو مورد ) ، اثبات امامت ( سه مورد ) ، و در سه مورد ديگر با عنوان « رساله » نام برده ؛ گاهى مطالبى از آن نقل كرده و يا به آن ارجاع داده است : الف ) در صفحهء 3 حديقه مىنويسد : ما در رسالهء اثبات واجب ذكر كرديم كه « امام شخصى است كه حاكم باشد بر خلق از جانب خدا به واسطهء آدمى در امور دين و دنياى ايشان مثل پيغمبر ؛ الّا آنكه پيغمبر از جانب خدا بىواسطهء آدمى نقل مىكند و امام به واسطهء آدمى كه آن پيغمبر است » . اين عبارات عينا در آغاز باب امامت ( باب سوم ) اصول دين آمده است . « 1 » ب ) در صفحهء 7 حديقه مىنويسد : ما در رسالهء اثبات واجب در باب اجماع چند كلمهء سودمند ياد كرديم ، هركه را انصاف باشد همان را كافى است . وى ، در اصول دين در مقام بيان دلايل اهل سنت بر امامت خلفا ، مىنويسد : « ايشان . . . دليلى غيراجماع ندارند بر امامت » و سپس به تعريف اجماع به نقل از كتابهاى اصولى ايشان چون منهاج الأصول قاضى بيضاوى و مختصر ابن حاجب و شروح آن ، مىپردازد و سرفصل بحثهاى آنان در باب اجماع را از كتاب شرح عضد الدين ايجى بر مختصر الأصول نقل مىكند . « 2 » ج ) در آخر فصل سوم ، باب اوّل ( طريق تعيين امام عليه السّلام ) در صفحهء 36

--> ( 1 ) . اصول دين ، ص 258 . ( 2 ) . همان ، ص 321 - 322 .