پس متوجه نماز شد و بعد از آنكه فارغ شد در خدمت او متوجه قادسيه شديم و مؤذن بانگ نماز صبح مىگفت كه رسيديم و غوغا در ميان مردم بود كه سنان بن وائل را شيرى برد بعد از لحظه‌اى كله سر و ساقهاى پا و بعضى استخوان او را آوردند و من آنچه ديدم و آنچه از شير شنيده بودم براى مردم نقل كردم و مردم دويدند و خاك قدم آن حضرت را مىبوسيدند و بر چهرهء مىماليدند و استشفاء مىنمودند . پس آن حضرت برخاسته خطبه‌اى خواند و حمد و ثناى الهى و نعت حضرت رسالت پناهى را به تقديم رسانيد و فرمود كه اى مردمان ! ما را دوست نمىدارد مردى كه داخل دوزخ شود و ما را دشمن نمىدارد كسى كه به بهشت تواند رسيد و من قسيم جنّت و نارم كه جماعتى را به طرف راست مىفرستم كه جنّت است و آن دوستان منند و من در روز قيامت با جهنم خطاب خواهم كرد كه اين از من است و آن از تو و شيعيان من مثل برق خاطف و رعد عاصف و مرغ پرنده و اسب دونده از پل صراط خواهند گذشت . پس مردمان برخاستند همه به يك بار و يك زبان گفتند : « الحمد للّه الذي فضلك على كثير من خلقه » ؛ يعنى حمد خداى را كه تو را فضيلت و زيادتى داده است بر بسيارى از خلق خود و آن حضرت اين آيه را تلاوت فرمود كه الَّذِينَ قالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزادَهُمْ إِيماناً وَ قالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ وَ اتَّبَعُوا رِضْوانَ اللَّهِ وَ اللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَظِيمٍ « 1 » و اين آيه وافى هدايه در آخر سوره آل عمران است و در غزوه بدر صغرى در شأن آن حضرت نازل شده و تفسيرش چون طولى دارد حواله به كتب تفسير است . و ايضا از جمله حكايات غريبه و روايات عجيبه مذكوره در كتب معتبره

--> ( 1 ) . سوره آل عمران ، آيه 173 .