نخواهد بود بلكه كافر خواهد بود و اگر آن كس كه خواهند كه با او مجامعت كنند و او اجابت كند - خواه مرد باشد و خواه زن - به درجهء ولايت رسيده و از اولياى عظيم القدر شود ! ؟ ؟ و مىگويند « رابعه » و جمعى غير او از زنان ديگر بودند كه به واسطهء برآوردن حاجت واصلان به مرتبهء ولايت رسيدند و مزخرفاتى كه اين گروه مىگويند بسيار است و دليل بر كفر و زندقهء ايشان بىشمار و ذكر همه باعث ملال مىشود . فرقه سوم حبيبيّه‌اند . و اين طايفه مىگويند كه چون بنده به درجهء معرفت اشياء رسيد و به دوستى حق پيوست و از دوستى ديگران بريد ، قلم تكليف از او برخاست و خطاب امر و نهى از او منقطع شد و از بندگى و قيد عبوديت خلاص شد ! ؟ پس در آن هنگام حرام است بر او مقيّد به شريعت و احكام شريعت بودن و ظاهر است كه چنين اعتقادى محض زندقه و الحاد است و اين طايفه عورتين و زنان خود را از خلق نپوشند و گويند دوست‌ترين خلق عالم نزد حق تعالى مائيم ! ؟ ديگر آنكه ديوانگان را دوست دارند و لاف مريدى مجانين زنند و به مريدى ايشان افتخار كنند و بسيار باشد كه بعضى از سفيهان به تقليد ايشان مريد و معتقد ديوانگان شوند . و على بن الحسين بن موسى بن بابويه قمى در كتاب قرب الاسنادش روايت كرده از على بن ابراهيم بن هاشم از ابى هاشم جعفرى كه گفت : « سئل ابو محمد العسكرى عن المجنون ، فقال عليه السّلام : ان كان موذيا فهو فى حكم السّباع و الا ففى حكم الأنعام » ؛ يعنى پرسيدند از امام حسن عسكرى عليه السّلام از حالت ديوانه ؟ آن حضرت فرمود كه اگر رنجاننده و آزار رساننده باشد در حكم درندگان باشد و الّا در حكم حيوانات خواهد بود . و اين طايفه حبيبيه نيز هرزه‌ها بسيار گويند . پس بايد كه مؤمنان از ايشان نيز بپرهيزند تا در ورطهء ضلالت نيفتند و ديگر آنكه بعضى گفته‌اند كه و اصليّه و حبيبيّه