و سيد مرتضى رازى در كتاب « الفصول التامة فى هداية العامة » به سند صحيح نقل فرموده از احمد بن محمد بن عيسى كه او گفت : « كنت جالسا عند ابى الحسن الرضا عليه السّلام مع جماعة من اصحابه اذا قدم محمد بن ابى عمير و سلّم و جلس ثم قال : يا بن رسول اللّه ، جعلنى اللّه فداك ما تقول فى ابى مسلم المروزى الذي خرج فى ايام مروان بن محمد بن مروان ؟ قال عليه السّلام : اسمه فى الصحيفة التى فيها اسماء اعدائنا من بنى امية و غيرهم . قال : انّ قوما من مخالفيكم يقولون انه من شيعتكم ؟ قال عليه السّلام : كذبوا و فجروا لعنهم اللّه ، انّه كان شديد العناد علينا و على شيعتنا فمن احبّه فقد ابغضنا و من قبل منه فقد ردّ علينا و من مدحه فقد ذمّنا يا ابن ابى عمير ، من اراد ان يكون من شيعتنا فليبرأ منه و من لم يبرأ منه فليس منّا و نحن منه براء فى الدنيا و الآخرة » ؛ يعنى نشسته بودم نزد حضرت امام رضا عليه السّلام با جماعتى از اصحاب آن حضرت كه محمد بن ابى عمير آمد و سلام كرد و نشست و بعد از آن گفت : يا بن رسول اللّه ، خداى تعالى مرا فداى تو گرداند چه مىفرمائيد دربارهء ابو مسلم مروزى كه خروج كرد در زمان دولت و سلطنت مروان بن محمد بن مروان يعنى مروان حمار . آن حضرت فرمود كه نام او در آن نامه‌اى است كه نام دشمنان ما در آن نامه است از بنى اميه و غير ايشان . محمد بن ابى عمير گفت : قومى از مخالفان شما مىگويند كه او شيعه شما بود ؟ آن حضرت فرمود كه دروغ گفتند و فجور ورزيدند كه لعنت خداى بر ايشان باد ! به درستى كه ابو مسلم سخت عناد بود بر ما و بر شيعهء ما ؛ پس هر كس دوست دارد او را ، به تحقيق كه ما را دشمن داشته و هر كس قبول كند او را ، به تحقيق كه ما را رد كرده است و هر كسى كه مدح گويد او را ، به تحقيق كه ما را رد كرده است و هر كسى كه مدح گويد او را ، به تحقيق كه ما را مذمت كرده باشد ؛ اى پسر ابى عمير ! هر آن كس كه خواهد از شيعه ما باشد مىبايد كه تبرّا و بيزارى نمايد از ابو مسلم و هر آن كس كه از او تبرّا نكند از شيعه ما نيست و بيزاريم ما از آن كس در دنيا و آخرت . پس اگر كسى قطع نظر از اين حديث و امثال او كند چون شيعه و سنى در