حمام آن حضرت را نمىشناخت گفت : « بيا مرا كيسه بكش » امام رفت و به كيسه كشيدن او مشغول شد سپس مردم در آمدند و امام را شناختند و از امام براى كردار آن مرد معذرت خواهى كردند ، امام با مردم سخن گفت تا نگران نباشد و همين گونه ادامه داد تا كيسه كشيدن آن مرد را تمام كرد ! « 1 » 2 - يكى از خصوصيات پسنديده و پيامبر گونه مقدس اردبيلى پذيرش هديه بود كم بها باشد يا گرانبها ؛ همانطور كه پيامبر گرامى هديه را مىپذيرفت و لو جرعه‌اى از شير باشد . . . » « 2 » يا هديه‌اى كه فقط عنوان هديه را داشت مىپذيرفت امام رضا عليه السّلام فرمود : « . . . مرد اعرابى نزد رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله مىآمد و براى حضرت هديه مىآورد و همان جا مىگفت « پول هديه مرا مرحمت كن » ! رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله مىخنديد . آن حضرت هر وقت غمناك مىگرديد مىفرمود . اعرابى چه شد كاش مىآمد [ و با اين كارش ما را مقدارى مىخندانيد ] . « 3 » محدث جليل القدر شيخ عباس قمى مىنويسد : « عادت مولانا [ مقدس اردبيلى ] بر آن بود كه مىپوشيد از جامه هرچه حلال باشد خواه پرقيمت باشد يا ارزان و هرگاه كسى به آن بزرگوار جامه نفيسى هديه مىكرد قبول مىفرمود و مىپوشيد . و مكرر اتفاق مىافتاد كه عمامه گرانبها به ايشان تقديم كرده بودند كه معادل بوده با « زر خالص » چون به زيارت مشرف مىشده هر سائلى كه چيزى از ايشان مىطلبيد قطعه [ اى ] از آن را پاره مىكرد و به او مىداده تا آنكه باقى مىمانده بر سر ايشان مقدار ذراعى كه به خانه مراجعت مىنمود » « 4 » . 3 - يكى از ويژگيهاى قابل ذكر مقدس اردبيلى همان روحيه فقيرنوازى و آنها را در

--> ( 1 ) - « بيدارگران اقاليم قبله » ص 211 . ( 2 ) - « سنن النبى » ترجمه فارسى ، ص 73 و 49 . ( 3 ) - « سنن النبى » ، ص 73 و 49 ( 4 ) - « الفوائد الرضويه » ، ص 25