مقدس مىنويسد : « اهل و خبرهء علم هيئت در اين عصر ، بسيار نادر است و اين علم را منحصرا در دايى خود سراغ دارم كه بعد از خواجه نصير الدين طوسى ، روزگار نظيرش را به خود نديده است ! خداوند وجودش را بر ما منت نهاد و از علمش ما را مستفيض ساخت و از كم توفيقى ماست كه حدود 25 سال است از ديدارش بىنصيب شده‌ايم و شب و روز از خداوند كريم ديدارش را مىطلبيم . در نجف اشرف - كه بر ساكنانش درود باد - خدمتش مىرسيدم ، هرچند در ايام اقامتش مدتى مريض بودم و مدتى هم از وجود اين نعمت غافل شدم تا اينكه ايشان از اينجا مهاجرت فرمود . . . ( تا اينكه مىگويد : ) در اينجا ذكر مىكنم آنچه را كه از خدمت دايىام استفاده كرده‌ام . » « 1 » بدين ترتيب دو نفر از اساتيدش شناخته مىشوند . صاحب رياض العلماء ، سيد امير فيض اللّه را نيز از اساتيد اردبيلى شمرده است و تصريح كرده كه ايشان غير از فيض اللّه تفريشى ( شاگردش ) بوده است . « 2 » شاگردان اردبيلى دربارهء شاگردان اردبيلى صاحب رياض العلماء مىنويسد : « از اساتيدم شنيدم كه شاگردان او ده نفرند كه همه آنها از فضلا و علما بوده‌اند » « 3 » و بعد چهار نفر از آنها را نام مىبرد . ما اين ده نفر شاگرد مقدس را شناسايى كرديم كه در اينجا به طور اختصار به آنها اشاره مىكنيم . 1 - شيخ جمال الدين ابو منصور حسن بن زين الدين شهيد ثانى ، معروف به

--> ( 1 ) - « مجمع الفائدة و البرهان » ، ج 2 / 71 و 72 . ( 2 ) - « رياض العلماء » ج 4 / 386 . ( 3 ) - « رياض العلماء » ، ج 1 / 56